%20(1).jpg)
Andrzejki to dobra okazja do poznawania tradycji, wspólnej zabawy i tworzenia. Zamiast kończyć zajęcia na losowaniu wróżb, możemy zaproponować dzieciom wykonanie lapbooka.
W jego kieszonkach znajdą się karty z przepowiedniami, pod klapkami własne rysunki, a w papierowej kuli pomysły na przyszłość. Każda praca może wyglądać inaczej, nawet jeśli wszyscy korzystają z tych samych wklejek.Lapbook to składana teczka tematyczna, którą dziecko stopniowo wypełnia wybranymi materiałami. Łączy rysowanie, pisanie, wycinanie i porządkowanie informacji. Można go później otwierać, przeglądać, uzupełniać i wykorzystać do opowiadania o tym, co działo się podczas zajęć.
Po co robić lapbook?
Przy jego tworzeniu dzieci podejmują wiele małych decyzji: wybierają elementy, planują ich rozmieszczenie, ustalają zawartość kieszonek i zastanawiają się, co chcą pokazać innym. Ćwiczą sprawność dłoni podczas wycinania, zginania i przyklejania. Mają też konkretny powód, by coś zapisać: podpisać rysunek, przygotować wróżbę dla kolegi albo zanotować wynik zabawy.
Gotowy lapbook pomaga wrócić do przeżytych doświadczeń. Dziecko, które ma trudność z opowiadaniem bez podpowiedzi, może wyciągać kolejne karty i mówić: „Najpierw ustawialiśmy buty, potem losowałem wróżbę”. Rysunki i przedmioty stają się wsparciem wypowiedzi.
Jak przygotować bazę?
Wystarczy arkusz brystolu A3 ułożony poziomo. Dwa boczne brzegi zaginamy do środka tak, aby spotkały się na środku kartki. Powstaną szerokie skrzydła, które po zamknięciu utworzą przednią okładkę.
Zanim dzieci zaczną przyklejać wklejki, warto poprosić je o rozłożenie wszystkich wybranych elementów na bazie. Sprawdzamy wtedy, czy kieszonki się mieszczą, klapki mogą się otwierać, a lapbook swobodnie się zamyka. Nie trzeba wykorzystać całego zestawu. Kilka elementów uzupełnionych własnymi pomysłami wystarczy do stworzenia ciekawej pracy.
Jak wykorzystać przygotowane wklejki?
Napis „ANDRZEJKI” może trafić na okładkę lub do środkowej części lapbooka. Wersję konturową dzieci kolorują według własnego pomysłu. Obok mogą dopisać imię i datę zajęć.
Kula wróżbiarska służy do narysowania wylosowanej przepowiedni albo odpowiedzi na pytanie: „O czym marzę?”. W środku może pojawić się podróż, wymarzony zwierzak, nowa umiejętność czy spotkanie z przyjaciółmi.
Checklista wróżb pozwala zaplanować zabawy i zaznaczać te, w których dzieci już uczestniczyły. Nazwy można wpisać, wkleić lub zastąpić prostymi rysunkami.
Kieszonki i bileciki przydadzą się do przechowywania własnych wróżb, imion, zagadek i krótkich opisów zabaw. Dzieci mogą przygotować po jednej życzliwej przepowiedni dla innych, np. „Czeka Cię miła niespodzianka”.
Karty z symbolami zachęcają do wymyślania znaczeń. Serce może oznaczać przyjaźń, słońce radosny dzień, a podkowa powodzenie w ważnym zadaniu. Dziecko zapisuje lub rysuje swoją interpretację na pustej części karty.
Klucz, świeca i plamy wosku pomagają opowiedzieć o tradycji lania wosku. W pustych plamach można narysować zaobserwowany kształt albo stworzyć własną figurę i zapytać innych, co przypomina.
Buty można ponumerować, ułożyć w kolejności lub wykorzystać do przedstawienia przebiegu andrzejkowej zabawy. Na bileciku dzieci zapisują jej wynik.
Serca mogą pomieścić imiona uczestników, miłe słowa albo odpowiedź na pytanie: „Co lubię robić z przyjaciółmi?”.
Klapki w kształcie domu, książki, walizki i gwiazdy kryją rysunki oraz krótkie zapiski: „Dokąd chcę pojechać?”, „Czego chcę się nauczyć?”, „O czym marzę?”. Aby klapka się otwierała, przyklejamy tylko jej górne skrzydełko.
Koty, kapelusze, księżyce i pozostałe symbole mogą ozdobić pracę, ale też stać się bohaterami wymyślonej historii. W kieszeni można schować krótkie opowiadanie zaczynające się od słów: „Pewnego andrzejkowego wieczoru…”.
Przy kieszonkach zaginamy boczne i dolne skrzydełka, a następnie przyklejamy je do bazy. Górną krawędź pozostawiamy otwartą, aby można było wkładać i wyjmować bileciki.
Jak zorganizować pracę na zajęciach?
Lapbook może powstawać etapami. Najpierw dzieci poznają andrzejkowe zwyczaje i przygotowują bazę. Podczas kolejnych zabaw uzupełniają checklistę, rysują przepowiednię w kuli i chowają karty do kieszonek. Na zakończenie dobierają ozdoby oraz prezentują wybrany fragment swojej pracy. Taki sposób sprawdzi się na lekcji, świetlicy i podczas zajęć rewalidacyjnych.
Zakres pracy warto dopasować do możliwości dziecka. Jedno samodzielnie zapisze kilka zdań, inne narysuje odpowiedź, wybierze symbol lub podyktuje treść dorosłemu. Można przygotować wcześniej wycięte elementy, ograniczyć ich liczbę i podawać krótkie polecenia: „Wybierz kulę”, „Narysuj swój pomysł”, „Włóż kartę do kieszeni”.
Andrzejkowe przepowiednie przedstawiamy jako element tradycji i zabawę wyobraźnią. Wybieramy treści życzliwe, które nie straszą i nie oceniają dzieci. Dzięki temu lapbook staje się osobistą pamiątką wspólnego spotkania, pełną rysunków, pomysłów i historii, do których można wracać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz