Zwykły kamyk może stać się wesołym stworkiem, pokazać ćwiczenie albo pomóc rozpocząć rozmowę o emocjach. Przygotowane karty łączą dorysowywanie, zabawy ruchowe i opowiadanie. Można wykorzystać je podczas zajęć przedszkolnych, lekcji w klasach młodszych, zajęć rewalidacyjnych czy spotkań świetlicowych. Wystarczą wydrukowane materiały, kredki i trochę miejsca do ruchu.
Ożyw kamyki
Na karcie z pustymi kamykami uczniowie dorysowują oczy, usta, ręce, nogi i dowolne dodatki. Z tego samego kształtu mogą powstać zupełnie różne postacie: tancerz, śpioch, sportowiec albo stworek z kilkoma parami skrzydeł.
Warto najpierw pozwolić dzieciom rysować według własnego pomysłu. Dopiero później zaprosić je do opowiadania: „Jak nazywa się Twój kamyk?”, „Co lubi robić?”, „Jaką ma niezwykłą umiejętność?”. Uczeń może odpowiedzieć jednym słowem, kilkoma zdaniami lub pokazać odpowiedź gestem.
Z gotowych prac można stworzyć wspólną galerię albo ułożyć historię. Każde dziecko dodaje jedno zdanie o swojej postaci, a nauczyciel zapisuje opowieść.
Poćwicz z kamykami
Karta z kamykową gimnastyką sprawdzi się jako krótka przerwa podczas zajęć. Uczniowie przyglądają się postaciom i naśladują ich pozy: unoszą ręce, robią przysiad, skłon lub stają na jednej nodze. Każdy wykonuje ruch w dostępnym dla siebie zakresie, także na siedząco.
Można zacząć od jednego obrazka, a następnie układać krótkie sekwencje: „Ręce w górę, skłon w bok, przysiad”. Innym pomysłem jest zabawa w odgadywanie. Jedna osoba pokazuje ćwiczenie, a pozostali wskazują odpowiedniego kamyka na karcie.
Kolorowe oczy i czerwone usta mogą być dodatkową wskazówką przy wyszukiwaniu postaci. Polecenie „Znajdź kamyka z zielonymi oczami, który stoi na jednej nodze” zachęca do uważnego przyglądania się szczegółom.
O czym mówi kamykowa buzia?
Karta z emocjami daje punkt wyjścia do rozmowy o mimice i gestach. Warto zapytać: „Co zauważasz w jego buzi?”, „Jak trzyma ręce?”, „Po czym przypuszczasz, że jest smutny?”. Następnie dzieci mogą wymyślać sytuacje, w których kamyk mógł się tak poczuć.
Przy smutnej postaci można zapytać: „Co mogło się wydarzyć i co mogłoby jej pomóc?”. Przy radosnej: „Z czego się cieszy i z kim chciałaby się tym podzielić?”. Dobrze zostawić miejsce na różne odpowiedzi. Ten sam gest nie zawsze oznacza to samo, dlatego pomysły uczniów warto traktować jako przypuszczenia.
Nie trzeba też prosić dzieci o opowiadanie o osobistych przeżyciach. Rozmowa o wymyślonej postaci pozwala uczestniczyć w zadaniu bez ujawniania własnych doświadczeń.
Narysuj emocję po swojemu
Na kolejnej karcie pod pustymi kamykami znajdują się nazwy emocji. Uczniowie dorysowują twarze, a w pozostawionej przestrzeni także ręce, nogi i gesty.
Przed rozpoczęciem można wspólnie zastanowić się, jak narysować zdziwienie, a jak spokój. Co zmienić w oczach, brwiach lub ustach? Jak ułożyć ciało? Gotowa karta z postaciami może służyć jako podpowiedź, ale dzieci mogą zaproponować własny sposób pokazania emocji.
Jeśli cała karta jest dla ucznia zbyt dużym zadaniem, wystarczy wybrać jeden lub dwa kamyki. Można również zacząć od dorysowania samych oczu i ust, a gesty zostawić na później.
Sięgnij także po prawdziwe kamienie
Papierowe zadania można połączyć z oglądaniem prawdziwych, czystych kamieni. Dzieci porównują ich kształty, wielkość i fakturę, wybierają jeden, a następnie odrysowują go na kartce i zamieniają w postać. Dzięki temu każdy rysunek ma inny punkt wyjścia.
W tych aktywnościach warto zostawić przestrzeń na samodzielność. Kamyk nie musi mieć idealnie narysowanej twarzy ani przypominać przykładu. Ważne, żeby uczeń mógł coś wymyślić, narysować, pokazać lub opowiedzieć na swój sposób.
KARTY PRACY Z KAMYKAMI POBIERZ TUTAJ
ZAPRASZAM NA BEZPŁATNY WEBINAR O EDUKACJI FINANSOWEJ
Na stronie są zarówno gotowe materiały do pobrania, jak i instrukcje pozwalające uczniom samodzielnie wykonać grę, ustalić jej zasady i przygotować własne warianty
Zakup pakiet takich gier do świetlicy szkolnej, na zajęcia rewalidacyjne lub do domu.
Kupisz TUTAJ

POLECAMY NASZE OPRACOWANIE Z GRAMI BEZ PRĄDU

%20(1).jpg)









Brak komentarzy:
Prześlij komentarz