Z okazji Narodowego Święta Niepodległości zapraszamy dzieci do zabaw, które łączą poznawanie Polski z liczeniem, budowaniem, rozmową i współpracą. Wystarczą kostki do gry, papier, kredki, nakrętki lub klocki. Dzięki tym prostym materiałom uczniowie mogą samodzielnie tworzyć, sprawdzać swoje pomysły i wykonywać zadania we własnym tempie.
Propozycje można wykorzystać w edukacji wczesnoszkolnej, na świetlicy oraz na zajęciach rewalidacyjnych, dobierając ich przebieg do potrzeb i możliwości uczestników. Sprawdzą się jako oddzielne aktywności albo stanowiska, między którymi przechodzą małe grupy.
Podczas zajęć warto wyjaśniać, że flaga, godło i hymn są polskimi symbolami narodowymi. Mapa Polski, biało-czerwona kokarda czy data 11 listopada pomagają rozmawiać o kraju i święcie, ale nie są tym samym co symbole narodowe.
1. Rzuć i stwórz flagę
Potrzebne materiały: kostka, kredki lub czerwone żetony oraz plansza w kształcie prostokąta podzielonego na dwa równe poziome pasy. Każdy pas dzielimy na 12 jednakowych kratek, na przykład dwa rzędy po sześć pól.
Przed rozpoczęciem oglądamy flagę Polski. Zwracamy uwagę na położenie kolorów: biały pas znajduje się u góry, a czerwony na dole. Oba mają taką samą wielkość.
Uczeń rzuca kostką i koloruje na czerwono tyle wolnych pól dolnego pasa, ile wypadło oczek. Zamiast kolorowania może przykrywać kratki czerwonymi żetonami. Górny pas pozostaje biały.
Po każdym rzucie sprawdzamy, ile czerwonych pól już przybyło i ile jeszcze brakuje do zapełnienia dolnej części. Jeśli uczeń ma siedem czerwonych kratek, a następnie wyrzuci cztery oczka, może ustalić, że zajętych będzie jedenaście pól, a do końca pozostanie jedno. Gdy wynik przekracza liczbę wolnych kratek, zaznacza tylko te, które zostały.
Na zakończenie pytamy: „Czy białe pola też są częścią flagi, chociaż ich nie kolorowaliśmy?”. To okazja, aby jeszcze raz przyjrzeć się obu barwom.
Zabawa pozwala ćwiczyć przeliczanie, dodawanie i ustalanie, ile brakuje do 12. Jednocześnie utrwala wygląd polskiej flagi.
2. Polska na sześć oczek
Potrzebne materiały: kostka i plansza z sześcioma ponumerowanymi obrazkami: flagą Polski, godłem Polski, nutami jako umownym znakiem hymnu, mapą Polski, kokardą narodową oraz napisem „11 listopada”.
Dziecko rzuca kostką, odnajduje obrazek oznaczony odpowiednią liczbą i wykonuje związane z nim zadanie:
1 – flaga: nazwij jej kolory i wskaż, który jest u góry.
2 – godło: opowiedz, co widzisz na ilustracji.
3 – hymn: powiedz, w jakich sytuacjach go słyszymy.
4 – mapa: wskaż Polskę i poszukaj zaznaczonej Warszawy.
5 – kokarda narodowa: nazwij jej barwy i powiedz, kiedy można ją przypiąć.
6 – 11 listopada: powiedz, z jakim świętem wiąże się ta data.
Nie oczekujemy od razu pełnych odpowiedzi. Możemy podać dwa warianty do wyboru, przygotować podpisy do dopasowania albo wspólnie sformułować krótkie zdanie. Uczeń może odpowiadać ustnie, wskazywać lub korzystać ze swojego sposobu komunikacji.
Przy ilustracji godła pomagamy zauważyć białego orła w koronie na czerwonym tle. Wyjaśniamy też, że nuty na planszy jedynie oznaczają zadanie dotyczące hymnu, którym jest „Mazurek Dąbrowskiego”.
To zabawa rozwijająca słownictwo, rozpoznawanie obrazów i budowanie wypowiedzi wokół konkretnego tematu.
Możemy też przygotować instrukcję ze skojarzeniami z Polską.
3. Polska nakrętka po nakrętce
Potrzebne materiały: duży arkusz z konturem Polski, kostka oraz białe i czerwone nakrętki lub papierowe kółka.
Arkusz układamy na stole albo podłodze. Dzieci wspólnie wypełniają kontur, dokładając elementy wzdłuż jego linii. Każdy uczestnik rzuca kostką, odlicza odpowiednią liczbę nakrętek i kontynuuje układanie od miejsca, w którym zakończyła poprzednia osoba.
Możemy wprowadzić rytm: jedna nakrętka biała, jedna czerwona. Przed dołożeniem swoich elementów dziecko sprawdza, jaki kolor powinien pojawić się teraz. Jeśli do zamknięcia konturu potrzeba mniej nakrętek, niż wskazała kostka, układa tylko brakujące.
Nie ścigamy się. Wszyscy pracują nad jednym zadaniem, a efektem jest wspólnie ułożony kształt Polski. Na zakończenie wskazujemy na pomocniczej mapie Warszawę i orientacyjne położenie swojej miejscowości.
Ćwiczymy odliczanie, kontynuowanie rytmu, uważne obserwowanie pracy innych oraz współpracę. Przy okazji oswajamy dzieci z kształtem kraju.
4. Biało-czerwone wieże
Potrzebne materiały: dwie kostki oraz białe i czerwone klocki tego samego rodzaju.
Ustalamy, że pierwsza kostka wskazuje liczbę czerwonych klocków, a druga liczbę białych. Dla ułatwienia rzucamy nimi kolejno albo umieszczamy je na oznaczonych podkładkach.
Uczeń odlicza klocki i buduje wieżę: czerwone układa na dole, a białe na górze. Następnie sprawdza, ile elementów wykorzystał i których jest więcej.
Jeśli wyrzucił cztery czerwone i dwa białe klocki, może odpowiedzieć na pytania: „Ile klocków ma twoja wieża?”, „O ile więcej jest czerwonych?”, „Ile białych trzeba dołożyć, aby obu kolorów było tyle samo?”.
Wieże można porównywać, ustawiać od najniższej do najwyższej lub rysować ich uproszczone odwzorowania na papierze w kratkę.
Wyjaśniamy, że tworzymy budowle w barwach narodowych. Nie każda wieża przedstawia flagę, ponieważ na fladze biały i czerwony pas mają jednakową wielkość, a w budowli liczba klocków zależy od rzutu.
5. Sześć oczek dla Polski
Potrzebne materiały: kostka, papierowe elementy flagi, ilustracje, mapa Europy i plansza z zadaniami.
To propozycja na podsumowanie zajęć. Każdej liczbie oczek przypisujemy inne wyzwanie:
1 – Ułóż flagę Polski z dwóch równych papierowych pasów.
2 – Znajdź godło Polski wśród przygotowanych ilustracji.
3 – Dokończ zdanie: „Polska to dla mnie…”.
4 – Wskaż Polskę na mapie Europy.
5 – Powiedz lub pokaż, jak zachowujemy się podczas wykonywania hymnu.
6 – Zaproponuj dobry uczynek dla klasy, szkoły lub swojej miejscowości.
Dzieci mogą wykonywać zadania w parach. Jedno rzuca kostką, drugie odczytuje polecenie, a potem wspólnie szukają rozwiązania. Jeśli ten sam wynik pojawi się ponownie, kolejny uczestnik może podać inny przykład lub wykonać zadanie z mniejszą pomocą.
Przy ostatnim wyzwaniu szukamy pomysłów możliwych do zrealizowania: pomoc nowemu koledze, posprzątanie miejsca wspólnej zabawy czy zadbanie o szkolne rośliny. Rozmowa o Polsce zyskuje wtedy odniesienie do codziennych doświadczeń dzieci.
Jak dostosować zabawy do grupy?
Przed rozpoczęciem pokazujemy jedną przykładową kolejkę. Zostawiamy w widocznym miejscu krótką instrukcję, a zadania dzielimy na pojedyncze kroki. Tam, gdzie potrzeba, zastępujemy rysowanie układaniem gotowych elementów, a odpowiedź ustną wyborem obrazka.
Nie trzeba przeprowadzać wszystkich zabaw podczas jednego spotkania. Lepiej wybrać dwie, na które wystarczy czasu, i pozwolić dzieciom spokojnie działać, pytać oraz wracać do tego, co je zainteresowało.
Przygotowania do 11 listopada mogą obejmować zarówno rozmowę o historii i symbolach, jak i wspólne tworzenie. Kostka daje prosty początek: wskazuje liczbę elementów lub zadanie. Reszta dzieje się przy stole, w rozmowie i we współpracy między dziećmi.
ZAPRASZAM NA KONFERENCJĘ 3.11 W WARSZAWIE- TUTAJ SZCZEGÓŁY
Na stronie są zarówno gotowe materiały do pobrania, jak i instrukcje pozwalające uczniom samodzielnie wykonać grę, ustalić jej zasady i przygotować własne warianty
Zakup pakiet takich gier do świetlicy szkolnej, na zajęcia rewalidacyjne lub do domu.
Kupisz TUTAJ

POLECAMY NASZE OPRACOWANIE Z GRAMI BEZ PRĄDU

ZAPRASZAM NA KONFERENCJĘ 3.11 W WARSZAWIE- TUTAJ SZCZEGÓŁY
Na stronie są zarówno gotowe materiały do pobrania, jak i instrukcje pozwalające uczniom samodzielnie wykonać grę, ustalić jej zasady i przygotować własne warianty
Zakup pakiet takich gier do świetlicy szkolnej, na zajęcia rewalidacyjne lub do domu.
Kupisz TUTAJ

POLECAMY NASZE OPRACOWANIE Z GRAMI BEZ PRĄDU

%20(1).jpg)



.jpg)
.jpg)
.jpg)


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz