Specjalni

Dzień Edukacji Narodowej to dobra okazja, żeby przyjrzeć się osobom, które każdego dnia tworzą naszą szkołę. Dzieci znają swoich nauczycieli, ale czy wiedzą, kto przygotowuje posiłki, pomaga wybrać książkę i dba o czystość szkolnych pomieszczeń? Czy potrafią wskazać osobę, do której mogą się zwrócić, gdy czegoś nie rozumieją albo potrzebują rozmowy?

Przygotowałyśmy trzy karty pracy, które zachęcają do poznawania szkolnej społeczności, zadawania pytań i dostrzegania pracy innych osób. Można wykorzystać je podczas zajęć rewalidacyjnych, świetlicowych, edukacji wczesnoszkolnej czy lekcji wychowawczej. Każda karta może być początkiem rozmowy, krótkiej zabawy lub spotkania z pracownikiem szkoły.

„Szkolny detektyw” – odkrywamy, kto pracuje w szkole

Na tej karcie dzieci rozpoznają pracowników szkoły na podstawie krótkich wskazówek i ilustracji. Zastanawiają się, kto prowadzi lekcje, wypożycza książki, dba o czystość i przygotowuje obiady. Mogą wpisać nazwę zawodu lub imię konkretnej osoby ze swojej szkoły.

Zabawę warto rozpocząć od pytania: „Kogo spotykamy w szkole poza naszym nauczycielem?” Następnie czytamy wskazówki i wspólnie szukamy odpowiedzi. Po każdej zagadce możemy dopytać: „Gdzie pracuje ta osoba?”, „Z jakich przedmiotów korzysta?”, „W czym pomaga uczniom?”.

Dobrym uzupełnieniem będzie przygotowanie kilku prawdziwych przedmiotów, na przykład książki, kredy, chochli czy ściereczki. Uczniowie dopasowują je do wykonywanych czynności i wyjaśniają swój wybór. Na zakończenie rysują przedmiot kojarzący się z pracą jednej z poznanych osób.

Takie zadanie pozwala ćwiczyć rozumienie krótkiego tekstu, wnioskowanie, nazywanie zawodów i czynności oraz budowanie wypowiedzi. Pomaga też zauważyć pracę osób, które dzieci mijają codziennie, choć nie zawsze wiedzą, czym się zajmują.

„Kto mi pomoże?” – ćwiczymy proszenie o wsparcie

Druga karta przedstawia sytuacje bliskie dzieciom: niezrozumiałe zadanie, zagubioną bluzę i potrzebę rozmowy, gdy jest smutno. Uczniowie zastanawiają się, kogo mogliby poprosić o pomoc.

Warto przyjmować różne odpowiedzi i odnosić je do rzeczywistości danej szkoły. W tej samej sytuacji dziecko może zwrócić się do wychowawcy, nauczyciela świetlicy, pedagoga lub innej zaufanej osoby. Najważniejsze, żeby wiedziało, do kogo podejść i jak powiedzieć, czego potrzebuje.

Po uzupełnieniu karty możemy odegrać krótkie scenki. Nauczyciel przyjmuje rolę osoby udzielającej pomocy, a uczeń ćwiczy komunikat:

„Nie rozumiem tego zadania. Czy możesz pokazać mi przykład?”
„Nie mogę znaleźć bluzy. Czy pomożesz mi jej poszukać?”
„Jest mi smutno. Czy możemy porozmawiać?”

Możemy także zapytać: „Co zrobisz, jeśli wybrana osoba jest teraz zajęta?” Wspólnie ustalamy, jak zapytać o możliwość rozmowy później lub znaleźć inną osobę, która może pomóc.

Na zajęciach rewalidacyjnych karta daje okazję do ćwiczenia rozpoznawania własnych potrzeb, formułowania próśb i rozwijania samodzielności w codziennych sytuacjach. W dolnej części uczeń rysuje, za co chce podziękować. Warto zachęcić go do przypomnienia sobie konkretnego wydarzenia, na przykład pomocy w znalezieniu rzeczy lub spokojnego wyjaśnienia zadania.

„Poznaję naszą szkołę” – przeprowadzamy mały wywiad

Trzecia karta zachęca do spotkania z wybraną osobą pracującą w szkole. Dzieci dowiadują się, jak ma na imię, czym się zajmuje i co najbardziej lubi w swojej pracy. Następnie rysują używany przez nią przedmiot i zapisują podziękowanie.

Przed spotkaniem warto wspólnie przećwiczyć powitanie i pytania. Możemy rozpocząć rozmowę słowami: „Dzień dobry, poznajemy osoby pracujące w naszej szkole. Czy możemy zadać kilka pytań?”. Termin krótkiego spotkania ustalamy wcześniej, żeby pracownik mógł spokojnie porozmawiać z dziećmi.

Wywiad można przeprowadzić indywidualnie lub w małej grupie. Jedno dziecko zadaje pytanie, drugie słucha i zapamiętuje odpowiedź, a trzecie pomaga ją zapisać. Podczas kolejnego spotkania zamieniamy się rolami.

Po powrocie rozmawiamy o tym, czego się dowiedzieliśmy. Co nas zaskoczyło? Jakie czynności wykonuje ta osoba? Jak jej praca wpływa na nasz dzień w szkole? Możemy też zastanowić się, jak ułatwić jej codzienne obowiązki, na przykład odkładając książki na miejsce czy zostawiając po sobie porządek.

Jak dostosować karty do możliwości ucznia?

Na rewalidacji warto wybrać te zadania, które odpowiadają aktualnym potrzebom ucznia. Nie trzeba wypełniać wszystkich kart podczas jednych zajęć. Jedna zagadka może wystarczyć do rozmowy, ćwiczenia wypowiedzi i wykonania rysunku.

Uczeń, który potrzebuje wsparcia w czytaniu, może wysłuchać polecenia. Zamiast samodzielnego zapisu może odpowiedzieć ustnie, wskazać zdjęcie pracownika, wybrać podpis lub skorzystać z symboli i swojego sposobu komunikacji. Nauczyciel może zapisać jego odpowiedź.

Jeśli uczeń potrzebuje pomocy w budowaniu zdań, przydadzą się początki: „Ta osoba zajmuje się…”, „Poproszę o pomoc…”, „Dziękuję za…”. Uczniom piszącym samodzielnie możemy zaproponować rozwinięcie odpowiedzi: „Dlaczego wybierasz tę osobę?” albo „Podaj przykład sytuacji, w której Ci pomogła”.

Na zakończenie zajęć dzieci mogą przekazać wybranej osobie rysunek lub krótkie podziękowanie. „Dziękuję za pomoc w wyborze książki” czy „Dziękuję za rozmowę, kiedy było mi smutno” pokazuje, że uczeń zauważył konkretne działanie.

Karty pomagają wykorzystać Dzień Edukacji Narodowej do rozmowy o szkole jako miejscu współpracy wielu osób. Przy okazji dzieci ćwiczą umiejętności potrzebne przez cały rok: pytanie, słuchanie, proszenie o pomoc i okazywanie wdzięczności.

Pobierz karty pracy i zaproś uczniów do poznawania swojej szkoły.

KARTY PRACY POBIERZ TUTAJ

Polecamy szkolenie na temat organizacji i prowadzenia zajęć rewalidacyjnch.

Oferta tutaj

Na stronie są zarówno gotowe materiały do pobrania, jak i instrukcje pozwalające uczniom samodzielnie wykonać grę, ustalić jej zasady i przygotować własne warianty

Zakup pakiet takich gier do świetlicy szkolnej, na zajęcia rewalidacyjne lub do domu.

Kupisz TUTAJ