Nauczyciel współorganizujący kształcenie ma wiele zadań. Wspólnie z nauczycielem przedmiotu przygotowuje zajęcia, wspiera uczniów w trakcie lekcji, a po niej może podzielić się obserwacjami i pomóc zaplanować kolejne działania. Dziś skupiam się na tym, co dzieje się przed lekcją. To właśnie wtedy oboje nauczyciele mogą ustalić, co będą robić i jak się wzajemnie wspierać.Najpierw ustalcie, jak będziecie się kontaktować
Trudno wspólnie przygotować lekcję, jeśli za każdym razem trzeba szukać okazji do rozmowy. Warto więc na początku ustalić jedną formę kontaktu i termin, który daje obojgu czas na przygotowanie. Może to być stała, krótka rozmowa raz w tygodniu, wiadomość w szkolnym komunikatorze albo wspólny dokument z planem najbliższych zajęć.
Forma ma pasować do tego, jak naprawdę pracujecie. Jeśli w poniedziałek po lekcjach macie dziesięć minut na rozmowę, omówcie wtedy najbliższe zajęcia. Jeśli łatwiej wam wymieniać krótkie wiadomości, ustalcie, kiedy nauczyciel przedmiotu przekazuje plan lekcji i kiedy nauczyciel współorganizujący może zgłosić swoje propozycje. Dzięki temu oboje wiecie, kiedy jest czas na uzgodnienia, i możecie spokojnie przygotować materiały.
Co warto ustalić przed wejściem do klasy?
- Temat i cel lekcji. Czego uczniowie mają się nauczyć? Co będzie najważniejsze w zadaniu, które wykonają? Znajomość celu pomaga dobrać takie wsparcie, które pozwoli uczniowi pracować nad tym samym zagadnieniem co reszta klasy.
- Przebieg zajęć. Jakie metody, zadania i ćwiczenia planuje nauczyciel przedmiotu? Czy uczniowie będą pracować samodzielnie, w parach, czy w grupach? Na którym etapie uczeń może potrzebować pomocy w rozpoczęciu lub uporządkowaniu pracy?
- Dostosowania i zróżnicowanie zadań. Nauczyciel współorganizujący może zaproponować podział długiego polecenia na kroki, wyróżnienie kluczowych informacji w tekście albo zmianę formy odpowiedzi. Najbardziej przydatna jest konkretna podpowiedź, np. „Zaznaczmy w poleceniu dwa czasowniki. Uczniowi będzie łatwiej zauważyć, że ma najpierw porównać wyniki, a potem napisać wniosek”.
- Sposób sporządzenia notatki. Czy uczeń zapisze najważniejsze informacje samodzielnie, skorzysta ze schematu do uzupełnienia, czy otrzyma krótką notatkę, do której dopisze własny przykład? Ustalcie też, kto przygotuje materiał i kiedy uczeń go dostanie.
- Podział ról podczas lekcji. Kto wprowadzi zadanie, kto sprawdzi rozumienie polecenia i w którym momencie warto podejść do ucznia? Dobrze ustalić także, kiedy dać mu chwilę na samodzielną próbę i po czym poznać, że przyda mu się podpowiedź.
Jak to może wyglądać w praktyce?
Na lekcji historii uczniowie będą w parach porównywać dwa teksty źródłowe. Nauczyciel przedmiotu wcześniej udostępnia oba teksty i wyjaśnia, że celem jest wskazanie różnicy między stanowiskami autorów oraz poparcie odpowiedzi fragmentem źródła. Nauczyciel współorganizujący proponuje podzielić polecenie na dwa kroki i przygotować prostą tabelę z miejscem na stanowisko każdego autora i cytat. Oboje uzgadniają, że nauczyciel przedmiotu wprowadzi zadanie, a nauczyciel współorganizujący po chwili sprawdzi, czy para wie, od czego zacząć. Wypełniona tabela posłuży uczniowi jako notatka.
Takie ustalenia dają poczucie bezpieczeństwa obu nauczycielom. Nauczyciel współorganizujący wie, co przygotować, w którym momencie się włączyć i jakiej pomocy udzielić. Nauczyciel przedmiotu zna uzgodnione dostosowania, wie, kto za co odpowiada, i może prowadzić lekcję ze spokojem. Uczeń z kolei otrzymuje wsparcie w momencie, w którym go potrzebuje, i ma przestrzeń, by samodzielnie wykonać swoją część zadania.
ZAPRASZAM NA BEZPŁATNY WEBINAR O EDUKACJI FINANSOWEJ
SZKOLENIA DLA RAD PEDAGOGICZNYCH - AKREDYTOWANY OŚRODEK
DOSKONALENIA NAUCZYCIELI TUTAJ

.jpg)






.jpg)




.jpeg)

.jpeg)



Brak komentarzy:
Prześlij komentarz