Specjalni

Ubiegając się o stopień nauczyciela dyplomowanego, nie trzeba organizować wielu dodatkowych akcji tylko po to, aby zgromadzić dokumenty. Znaczna część wymagań może być realizowana poprzez codzienną, dobrze zaplanowaną pracę z dziećmi i uczniami, współpracę z nauczycielami oraz wprowadzanie rozwiązań odpowiadających na potrzeby szkoły lub przedszkola.

W postępowaniu kwalifikacyjnym ważne jest nie tylko to, co nauczyciel zrobił, ale również:

z jakiej potrzeby wynikało działanie;
w jaki sposób zostało zaplanowane i przeprowadzone;
kto z niego skorzystał;
jakie przyniosło efekty;
co zmieniło się w pracy nauczyciela, uczniów, grupy, szkoły lub przedszkola;
jakie wnioski nauczyciel wyciągnął na przyszłość.

Poniżej omawiamy cztery wymagania określone w § 7 rozporządzenia dotyczącego awansu zawodowego nauczycieli, wraz z konkretnymi przykładami dla nauczycieli przedszkola, nauczycieli przedmiotowych, edukacji wczesnoszkolnej, świetlicy, nauczycieli współorganizujących oraz specjalistów.

1. Doskonalenie warsztatu pracy, w tym stosowanie technologii informacyjnej i komunikacyjnej, oraz pogłębianie wiedzy i umiejętności w celu podnoszenia jakości pracy szkoły

Samo uczestnictwo w szkoleniu nie oznacza jeszcze realizacji tego wymagania. Najważniejsze jest to, w jaki sposób nauczyciel wykorzystał zdobytą wiedzę oraz jaki efekt przyniosło to jego uczniom, nauczycielom albo całej placówce.

Przykłady działań w przedszkolu

Nauczyciel wychowania przedszkolnego może:

ukończyć szkolenie dotyczące wspierania dzieci w spektrum autyzmu, a następnie wprowadzić w grupie plan dnia, instrukcje obrazkowe i uprzedzanie o zmianach;
pogłębić wiedzę dotyczącą rozwoju mowy i przygotować zestaw codziennych zabaw językowych;
wprowadzić obserwację funkcjonalną dziecka i na jej podstawie dostosować organizację przestrzeni, sposób wydawania poleceń oraz poziom wsparcia;
wykorzystać narzędzia cyfrowe do tworzenia historyjek społecznych, kart obrazkowych, nagrań dźwiękowych i materiałów dla rodziców;
opracować bank zabaw sensorycznych, ruchowych i rozwijających samoregulację;
zastosować elementy planu daltońskiego, pedagogiki zabawy, kodowania lub pracy projektowej;
przygotować cyfrowe portfolio grupy, dokumentujące przebieg projektów i postępy dzieci;
wprowadzić systematyczne rozmowy z dziećmi o emocjach i sposobach radzenia sobie z napięciem.

Możliwy efekt: dzieci lepiej orientują się w planie dnia, rzadziej reagują lękiem na zmianę, częściej komunikują swoje potrzeby i samodzielniej rozpoczynają zadania.

Przykłady działań w szkole

Nauczyciel przedmiotu może:

wprowadzić ocenianie wspierające uczenie się, cele lekcji, kryteria sukcesu i informację zwrotną;
opracować zestaw zadań o różnym poziomie trudności;
wykorzystywać metodę projektu, odwróconą lekcję, debatę, stacje zadaniowe albo eksperyment;
analizować wyniki sprawdzianów i egzaminów, a następnie modyfikować sposoby pracy;
przygotować materiały dostępne dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi;
wykorzystać platformę edukacyjną do przekazywania materiałów, zbierania prac i udzielania informacji zwrotnej;
tworzyć quizy, symulacje, interaktywne ćwiczenia, filmy instruktażowe i cyfrowe karty pracy;
rozwijać kompetencje związane z bezpiecznym i odpowiedzialnym wykorzystywaniem sztucznej inteligencji.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

wdrożyć elementy edukacji STEAM;
opracować cykl zajęć rozwijających czytanie ze zrozumieniem;
wprowadzić codzienne ćwiczenia rozwijające myślenie matematyczne;
stosować narzędzia do kodowania i programowania;
przygotować pomoce uwzględniające różne sposoby uczenia się;
wprowadzić samoocenę uczniowską i proste kryteria sukcesu.

Nauczyciel świetlicy może:

stworzyć program zajęć rozwijających kompetencje społeczne;
przygotować cykl „Przerwy bez prądu” albo „Świetlica bez ekranów”;
wprowadzić gry rozwijające logiczne myślenie, komunikację i współpracę;
zorganizować przestrzeń odpoczynku i wyciszenia;
przygotować bank aktywności dla dzieci w różnym wieku;
wykorzystać aplikacje do tworzenia komiksów, animacji lub prostych filmów.

Przykłady dla nauczyciela współorganizującego

Nauczyciel współorganizujący może:

pogłębić wiedzę dotyczącą edukacji włączającej, komunikacji alternatywnej lub pracy z zachowaniami trudnymi;
opracować wspólnie z nauczycielami przedmiotowymi zestaw dostępnych materiałów;
przygotować instrukcje krok po kroku, plany aktywności i schematy rozwiązywania zadań;
wdrożyć technologie wspomagające, na przykład syntezator mowy, nagrania audio, napisy lub aplikację do komunikacji;
opracować sposoby stopniowego wycofywania pomocy osoby dorosłej;
wprowadzić obserwację skuteczności dostosowań;
stworzyć szkolny bank dobrych praktyk dotyczących pracy z uczniami ze specjalnymi potrzebami.

Przykłady dla specjalistów

Pedagog, psycholog, pedagog specjalny, logopeda lub terapeuta pedagogiczny może:

opracować narzędzia do rozpoznawania potrzeb uczniów;
wprowadzić system monitorowania skuteczności pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
przygotować cykl zajęć dotyczących emocji, relacji albo profilaktyki przemocy;
opracować materiały do ćwiczeń wykorzystywanych również przez nauczycieli i rodziców;
stworzyć procedurę kierowania ucznia do odpowiedniej formy wsparcia;
wprowadzić konsultacje dla nauczycieli dotyczące pracy z konkretnymi trudnościami;
wykorzystywać narzędzia cyfrowe do tworzenia materiałów wizualnych, ankiet, formularzy i kart obserwacji.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

zaświadczenia ze szkoleń wraz z opisem wykorzystania zdobytej wiedzy;
scenariusze, programy i przygotowane materiały;
przykłady zmodyfikowanych kart pracy;
wyniki diagnozy przed wprowadzeniem działania i po jego zakończeniu;
informacje zwrotne od uczniów, rodziców lub nauczycieli;
obserwowane zmiany w funkcjonowaniu dzieci;
przykłady rozwiązań wdrożonych w całej placówce;
wnioski do dalszej pracy.

Najważniejsze jest pokazanie związku: rozwój nauczyciela – zmiana w jego pracy – efekt dla uczniów lub placówki.

2. Umiejętność dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami

Dzielenie się wiedzą nie musi oznaczać prowadzenia dużej konferencji. Może odbywać się w ramach zespołu nauczycieli, rady pedagogicznej, sieci współpracy, zajęć otwartych lub codziennych konsultacji. Ważne, aby było zaplanowane i rzeczywiście przydatne innym nauczycielom.

Zajęcia otwarte

Nauczyciel może przeprowadzić zajęcia otwarte dotyczące na przykład:

wykorzystywania metod aktywizujących;
pracy metodą projektu;
organizowania doświadczeń i eksperymentów;
stosowania oceniania wspierającego uczenie się;
wykorzystywania narzędzi cyfrowych;
indywidualizowania pracy;
wspierania ucznia w spektrum autyzmu;
rozwijania kompetencji emocjonalno-społecznych;
wykorzystywania komunikacji alternatywnej;
pracy z grupą zróżnicowaną pod względem potrzeb i możliwości.

Po zajęciach warto przeprowadzić krótkie omówienie: wyjaśnić cele, zastosowane metody, sposoby dostosowania materiałów oraz wnioski wynikające z obserwacji.

Dzielenie się wiedzą w przedszkolu

Nauczyciel przedszkola może:

przeprowadzić warsztat dotyczący organizowania przestrzeni sprzyjającej samodzielności dzieci;
pokazać sposoby wykorzystywania planów aktywności;
przygotować zajęcia otwarte z elementami kodowania;
zaprezentować zabawy wspierające rozwój mowy;
podzielić się sposobami prowadzenia obserwacji pedagogicznej;
przygotować zestaw zabaw rozwijających samoregulację;
przeprowadzić spotkanie dotyczące wspierania dziecka w adaptacji;
opracować wspólny bank materiałów dla wszystkich grup.

Dzielenie się wiedzą w szkole

Nauczyciel przedmiotu lub edukacji wczesnoszkolnej może:

poprowadzić krótkie szkolenie w ramach rady pedagogicznej;
przeprowadzić warsztat dla zespołu przedmiotowego;
przygotować instrukcję stosowania wybranego narzędzia cyfrowego;
zaprezentować analizę wyników uczniów i wynikające z niej rekomendacje;
udostępnić własne scenariusze, karty pracy i kryteria sukcesu;
pokazać sposoby różnicowania poziomu trudności zadań;
prowadzić konsultacje dla nauczycieli rozpoczynających pracę;
stworzyć szkolną bazę materiałów dydaktycznych;
koordynować nauczycielską sieć współpracy.

Nauczyciel współorganizujący może:

przeprowadzić warsztat dotyczący dostosowań;
przygotować zajęcia otwarte pokazujące współprowadzenie lekcji;
opracować instrukcję tworzenia materiałów dostępnych poznawczo;
pokazać, jak wykorzystywać plan aktywności i timer wizualny;
przeprowadzić spotkanie dotyczące komunikacji z uczniem niemówiącym;
wspierać nauczycieli w przekładaniu zaleceń z orzeczenia na codzienną pracę;
przygotować zestaw wskazówek dotyczących wspierania ucznia bez wyręczania go.

Specjalista może:

przeprowadzić szkolenie dotyczące rozpoznawania kryzysu psychicznego;
zorganizować warsztat na temat zachowań trudnych;
przygotować zajęcia dotyczące profilaktyki przemocy rówieśniczej;
podzielić się wiedzą o wspieraniu koncentracji i funkcji wykonawczych;
prowadzić cykliczne konsultacje dla wychowawców;
opracować materiały dotyczące rozmów z rodzicami;
przeprowadzić spotkanie na temat dostosowania komunikacji do potrzeb ucznia;
udostępnić nauczycielom scenariusze zajęć wychowawczych.

Jak wykazać efekty?

Nie wystarczy zapisać: „Przeprowadziłam szkolenie”. Warto wskazać, co wydarzyło się później.

Przykładowo:

„Po przeprowadzeniu zajęć otwartych dotyczących planów aktywności nauczyciele trzech grup przedszkolnych wprowadzili podobne rozwiązania. Ujednolicono oznaczenia stosowane w salach, dzięki czemu dzieci łatwiej orientowały się w kolejności codziennych czynności”.

Innym efektem może być:

wykorzystanie materiałów przez innych nauczycieli;
wprowadzenie wspólnego rozwiązania w placówce;
wzrost pewności nauczycieli w pracy z uczniem;
ograniczenie problemów organizacyjnych;
poprawa współpracy zespołu;
powstanie bazy materiałów;
zmiana sposobu prowadzenia zajęć.

3. Wykorzystywanie metod aktywizujących oraz narzędzi multimedialnych i informatycznych sprzyjających uczeniu się

W tym wymaganiu kluczowe jest sformułowanie „sprzyjających procesowi uczenia się”. Nie chodzi o używanie aplikacji dla samego uatrakcyjnienia zajęć. Nauczyciel powinien umieć wyjaśnić, dlaczego wybrał daną metodę lub narzędzie i co dzięki niemu osiągnęli uczniowie.

Metody aktywizujące w przedszkolu

Nauczyciel może stosować:

zabawy badawcze;
eksperymenty;
dramę i odgrywanie ról;
opowieści ruchowe;
pracę w małych zespołach;
stacje zadaniowe;
burzę mózgów;
mapy skojarzeń;
kodowanie na dywanie;
projekt edukacyjny;
tworzenie prostych gier przez dzieci;
spacery badawcze i obserwacje terenowe.

Przykładem może być projekt „Co dzieje się z wodą?”, podczas którego dzieci obserwują, przelewają, zamrażają, porównują i samodzielnie formułują wnioski. Technologia może zostać wykorzystana do wykonania zdjęć, nagrania wypowiedzi dzieci i stworzenia cyfrowej kroniki projektu.

Metody aktywizujące w szkole

Nauczyciel może wykorzystywać:

metodę projektu;
debatę;
odwróconą lekcję;
stacje zadaniowe;
metodę problemową;
eksperyment;
escape room edukacyjny;
gry dydaktyczne;
lapbook;
mapę myśli;
myślenie wizualne;
uczenie rówieśnicze;
dramę;
analizę przypadku;
projektowanie rozwiązań;
zadania osadzone w codziennych sytuacjach.

Nauczyciel matematyki może zaplanować projekt budżetu klasowej wycieczki. Polonista może zorganizować debatę dotyczącą decyzji bohatera literackiego. Nauczyciel historii może wykorzystać analizę źródeł i przygotowanie podcastu. Nauczyciel przyrody może zaproponować badanie najbliższego środowiska.

Przykłady dla świetlicy

W świetlicy można:

organizować gry terenowe;
prowadzić warsztaty twórcze;
tworzyć gry planszowe;
przygotować teatrzyk;
organizować zajęcia konstrukcyjne;
prowadzić kodowanie bez komputera;
tworzyć komiksy i animacje;
wykorzystywać gry kooperacyjne;
organizować uczniowskie prezentacje zainteresowań;
prowadzić miniprojekty dotyczące ekologii, relacji i bezpieczeństwa.

Przykłady dla nauczyciela współorganizującego

Nauczyciel współorganizujący może:

przygotować uczniowi dostępne role podczas pracy zespołowej;
wykorzystać materiał obrazkowy i modele;
umożliwić wybór formy wykonania zadania;
zastosować zadania manipulacyjne;
przygotować interaktywną instrukcję;
wykorzystać narzędzia wspierające komunikację;
podzielić projekt na krótsze etapy;
dostosować zasady gry lub liczbę elementów;
wykorzystać zainteresowania ucznia do zwiększenia jego aktywności;
zadbać o to, aby uczeń był rzeczywistym uczestnikiem pracy grupy.

Przykłady dla specjalistów

Specjalista może:

wykorzystywać scenki i odgrywanie ról;
prowadzić trening sytuacyjny;
stosować gry rozwijające funkcje poznawcze;
wykorzystywać historyjki społeczne;
nagrywać i analizować wypowiedzi;
stosować filmy modelujące zachowania;
tworzyć cyfrowe ćwiczenia logopedyczne;
wykorzystywać quizy dotyczące emocji i relacji;
prowadzić projekty społeczne;
uczyć uczniów korzystania z narzędzi wspomagających.

Jak pokazać efekty?

Można wskazać, że dzięki zastosowanym metodom uczniowie:

częściej podejmowali aktywność;
dłużej utrzymywali uwagę;
częściej współpracowali;
samodzielniej wykonywali zadania;
lepiej rozumieli omawiane zagadnienia;
potrafili zastosować wiedzę w praktyce;
chętniej prezentowali swoje pomysły;
rozwinęli kompetencje cyfrowe;
nauczyli się oceniać wiarygodność informacji;
lepiej rozpoznawali własne strategie uczenia się.

Dowodem może być nie tylko przygotowana prezentacja czy link do aplikacji, lecz przede wszystkim praca uczniów, wyniki obserwacji, ich wypowiedzi, samoocena oraz porównanie poziomu samodzielności przed działaniem i po jego zakończeniu.

4. Realizowanie co najmniej jednego z zadań wskazanych w rozporządzeniu

W tym wymaganiu nauczyciel nie musi realizować wszystkich wymienionych zadań. Wystarczy co najmniej jedno. Najlepiej wybrać takie, które wynika z dotychczasowej pracy, kompetencji nauczyciela oraz rzeczywistych potrzeb placówki.

4a. Pełnienie określonych funkcji lub wykonywanie zadań na rzecz szkoły, dzieci i młodzieży

W tej grupie mieszczą się między innymi zadania mentora, opiekuna praktyk, egzaminatora, wolontariusza lub inne zadania służące podnoszeniu jakości pracy szkoły oraz wspieraniu dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami albo zagrożonych wykluczeniem.

Przykłady

Nauczyciel może:

pełnić funkcję mentora nauczyciela początkującego;
być opiekunem praktyk studenckich;
pracować jako egzaminator OKE;
działać jako wolontariusz w organizacji wspierającej dzieci;
koordynować szkolny wolontariat;
prowadzić grupę wsparcia dla uczniów;
organizować pomoc uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji;
koordynować działania na rzecz uczniów ze specjalnymi potrzebami;
współpracować z fundacją, stowarzyszeniem lub placówką opiekuńczą;
prowadzić działania integrujące dzieci z doświadczeniem migracji;
koordynować szkolną kampanię przeciwdziałającą przemocy;
przygotować system wsparcia uczniów powracających po długiej nieobecności.

Jakie efekty można wskazać?

nauczyciel początkujący sprawniej planuje i prowadzi zajęcia;
student odbywający praktykę otrzymał możliwość samodzielnego działania i systematyczną informację zwrotną;
uczniowie zostali objęci konkretną pomocą;
zwiększył się udział uczniów ze specjalnymi potrzebami w życiu placówki;
powstała trwała współpraca z organizacją;
nauczyciele otrzymali jednolite wskazówki do pracy;
w placówce funkcjonuje nowy system wsparcia.

4b. Opracowanie i wdrożenie innowacji lub innych działań związanych z oświatą

Innowacja nie musi być dużym i kosztownym przedsięwzięciem. Powinna odpowiadać na rozpoznaną potrzebę, wprowadzać określone rozwiązanie i zostać poddana ewaluacji.

Pomysły dla przedszkola

„Poranek samodzielności” – codzienne zadania rozwijające samoobsługę i podejmowanie decyzji;
„Emocje pod lupą” – cykl zabaw uczących rozpoznawania i regulowania emocji;
„Kodowanie w ruchu” – łączenie aktywności fizycznej z myśleniem algorytmicznym;
„Przedszkolny ogród badawczy” – obserwacje przyrodnicze prowadzone przez cały rok;
„Opowieści, które pomagają” – autorskie historyjki wspierające dzieci w trudnych sytuacjach;
„Rodzinne czytanie” – działania włączające rodziców w rozwijanie zainteresowań czytelniczych.

Pomysły dla szkoły

„Lekcja bez jednej odpowiedzi” – rozwijanie myślenia krytycznego;
„Uczeń uczy ucznia” – systematyczne uczenie rówieśnicze;
„Matematyka wokół nas” – zadania odnoszące się do codziennego życia;
„Cyfrowa równowaga” – działania dotyczące higieny cyfrowej;
„Przerwy bez prądu” – alternatywne aktywności podczas przerw;
„Czytam, rozumiem, wykorzystuję” – rozwijanie czytania ze zrozumieniem na różnych przedmiotach;
„Szkoła dostępna” – działania ograniczające bariery w uczeniu się i uczestnictwie;
„Laboratorium lokalnej historii” – badanie historii miejscowości;
„Młodzi reporterzy” – tworzenie podcastów, wywiadów i reportaży.

Pomysły dla nauczyciela współorganizującego i specjalistów

bank dostępnych materiałów edukacyjnych;
system wizualnych planów i oznaczeń w całej szkole;
program rozwijający samodzielność uczniów;
szkolny model reagowania na przeciążenie i zachowania trudne;
cykl zajęć dotyczących komunikowania potrzeb;
program przejścia ucznia między etapami edukacyjnymi;
system konsultacji dla nauczycieli pracujących z uczniami ze specjalnymi potrzebami;
program wspierający relacje rówieśnicze i zapobiegający izolowaniu uczniów.

Co warto opisać?

diagnozę potrzeby;
cele;
grupę odbiorców;
przebieg działania;
zastosowane metody;
sposób monitorowania;
efekty;
wnioski i decyzję dotyczącą kontynuacji.

4c. Opracowanie podręcznika lub autorskiej pracy opublikowanej w czasopiśmie branżowym albo w formie zwartej publikacji

W tym przypadku ważne jest, aby praca miała charakter autorski i została opublikowana w formie wskazanej w przepisach.

Przykłady publikacji

poradnik dotyczący pracy z uczniem ze specjalnymi potrzebami;
zbiór scenariuszy zajęć;
program zajęć rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne;
publikacja dotycząca edukacji włączającej;
opracowanie na temat oceniania i informacji zwrotnej;
zbiór ćwiczeń logopedycznych;
przewodnik dla wychowawców;
autorska książka lub e-book;
artykuł opublikowany w czasopiśmie branżowym;
publikacja dotycząca współpracy szkoły z rodzicami;
opracowanie wyników autorskiego projektu edukacyjnego.

W opisie warto pokazać nie tylko sam fakt publikacji, ale również sposób jej wykorzystania. Czy korzystają z niej nauczyciele? Czy materiał został wdrożony w placówce? Czy stał się podstawą szkolenia albo projektu?

4d. Prowadzenie cyklicznych zajęć szkoleniowych dla nauczycieli lub rodziców

Pojedyncze spotkanie nie jest działaniem cyklicznym. Warto zaplanować serię powiązanych tematycznie spotkań, które odbywają się w określonym czasie i odpowiadają na rozpoznane potrzeby. Nie mogą to być jednocześnie działania należące do zwykłych obowiązków nauczyciela.

Przykładowe cykle dla nauczycieli

„Uczeń ze spektrum autyzmu w klasie”;
„Dostosowania, które pomagają w uczeniu się”;
„Jak reagować na zachowania trudne?”;
„Metody aktywizujące na różnych przedmiotach”;
„Narzędzia cyfrowe w codziennej pracy”;
„Informacja zwrotna krok po kroku”;
„Komunikacja z rodzicem w trudnych sytuacjach”;
„Jak wspierać ucznia w kryzysie?”;
„Od WOPFU i IPET-u do codziennej pracy”;
„Bezpieczne i odpowiedzialne wykorzystywanie AI”.

Przykładowe cykle dla rodziców

adaptacja dziecka w przedszkolu;
wspieranie samodzielności;
rozwój mowy;
granice i konsekwencje;
emocje dziecka;
higiena cyfrowa;
bezpieczne korzystanie z internetu;
wspieranie dziecka w nauce;
przygotowanie do rozpoczęcia szkoły;
pomoc dziecku w budowaniu relacji.

Cykl może być prowadzony stacjonarnie, online albo w formule mieszanej. Warto zbierać informacje zwrotne, sprawdzać przydatność treści i modyfikować kolejne spotkania.

Możliwe efekty

rodzice lepiej rozumieją potrzeby dzieci;
nauczyciele zaczynają stosować zaprezentowane strategie;
zostają ujednolicone sposoby reagowania;
poprawia się współpraca między domem i placówką;
powstają materiały, do których uczestnicy mogą wracać;
zmniejsza się liczba nieporozumień dotyczących udzielanego wsparcia.

4e. Prowadzenie i analizowanie badań dotyczących oświaty oraz wykorzystywanie ich wyników

Badanie powinno dotyczyć rzeczywistego problemu szkoły lub przedszkola. Nie chodzi o samo przeprowadzenie ankiety, lecz o wyciągnięcie wniosków i wykorzystanie ich do zmiany praktyki.

Przykładowe tematy badań w przedszkolu

poczucie bezpieczeństwa dzieci;
przebieg procesu adaptacji;
poziom samodzielności;
potrzeby rodziców w zakresie konsultacji;
wpływ planów aktywności na funkcjonowanie dzieci;
skuteczność działań rozwijających mowę;
sposoby radzenia sobie dzieci z emocjami;
organizacja przestrzeni a aktywność dzieci.

Przykładowe tematy badań w szkole

poczucie bezpieczeństwa uczniów;
przemoc rówieśnicza i cyberprzemoc;
higiena cyfrowa;
motywacja do nauki;
skuteczność informacji zwrotnej;
przyczyny trudności w czytaniu ze zrozumieniem;
funkcjonowanie uczniów ze specjalnymi potrzebami;
udział uczniów w pracy zespołowej;
obciążenie pracą domową;
potrzeby nauczycieli w zakresie doskonalenia;
współpraca szkoły z rodzicami.

Jak może wyglądać takie działanie?

Nauczyciel zauważa, że uczniowie mają trudność z pracą zespołową. Przygotowuje ankietę, prowadzi obserwacje i analizuje wypowiedzi uczniów. Okazuje się, że największym problemem jest brak podziału ról oraz przejmowanie zadań przez jedną osobę. Nauczyciel wprowadza karty ról, zasady współpracy i samoocenę zespołu. Po kilku miesiącach ponawia badanie i porównuje wyniki.

W ten sposób badanie staje się podstawą konkretnej zmiany, a nie dokumentem odłożonym do segregatora.

Jak opisywać działania i efekty?

W dokumentacji do postępowania kwalifikacyjnego warto unikać katalogu wydarzeń i zaświadczeń. Znacznie bardziej czytelny jest opis oparty na kilku pytaniach:

1. Jaka była potrzeba?

„Obserwacja dzieci oraz rozmowy z rodzicami wskazywały, że dzieci mają trudność z samodzielnym rozwiązywaniem konfliktów”.

2. Jaki był cel?

„Celem było rozwijanie umiejętności nazywania emocji, komunikowania potrzeb i poszukiwania rozwiązania akceptowanego przez obie strony”.

3. Co zrobił nauczyciel?

„Opracowałam cykl zajęć, przygotowałam karty sytuacyjne, wprowadziłam rozmowy w kręgu i scenki problemowe. Materiały udostępniłam pozostałym nauczycielom”.

4. Jakie były efekty?

„Dzieci częściej próbowały samodzielnie rozwiązać spór, potrafiły nazwać jego przyczynę i korzystały z poznanych komunikatów. Materiały zostały wprowadzone także w dwóch innych grupach”.

5. Jakie są wnioski?

„Działania będą kontynuowane. Konieczne jest rozszerzenie ich o spotkanie dla rodziców, aby podobne komunikaty były stosowane również w domu”.

Jedno działanie może potwierdzać kilka wymagań

Dobrze zaplanowany projekt może łączyć kilka obszarów. Przykładowo program „Szkoła bez hejtu” może obejmować:

doskonalenie nauczyciela w zakresie cyberbezpieczeństwa;
przeprowadzenie diagnozy problemu;
wykorzystanie metod aktywizujących i narzędzi cyfrowych;
opracowanie autorskich zajęć;
przeprowadzenie warsztatów dla nauczycieli i rodziców;
podzielenie się materiałami;
wdrożenie szkolnych zasad reagowania;
ocenę efektów po zakończeniu programu.

Nie warto zatem na siłę przypisywać każdego działania wyłącznie do jednego punktu. W rzeczywistej pracy nauczyciela wymagania często łączą się i wzajemnie uzupełniają.

Najważniejsze, aby nauczyciel potrafił pokazać, że jego rozwój nie kończy się na zdobyciu zaświadczenia, a podejmowane działania nie są jednorazowymi akcjami. Powinny prowadzić do konkretnej zmiany: lepszego wsparcia dzieci i uczniów, skuteczniejszej współpracy, większej dostępności zajęć albo poprawy jakości pracy szkoły czy przedszkola.

POLECAMY NASZE MATERIAŁY DOTCZĄCE AWANSU ZAWODOWEGO- ZOBACZ TUTAJ

Szczególnie polecamy nasze szkolenia wraz z materiałami

Materiały znajdują się TUTAJ