Specjalni

Jak praktycznie realizować wymagania na stopień nauczyciela mianowanego?

Awans na stopień nauczyciela mianowanego nie powinien polegać na organizowaniu przypadkowych akcji tylko po to, aby „mieć coś do teczki”. Najważniejsza jest codzienna praca nauczyciela: prowadzenie zajęć, rozpoznawanie potrzeb uczniów, współpraca z innymi osobami, reagowanie na trudności i wyciąganie wniosków z własnych działań.

Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 6 września 2022 r. podczas egzaminu sprawdza się sześć obszarów wiedzy i umiejętności nauczyciela. Komisja zapoznaje się także z oceną pracy oraz opinią o przeprowadzonych zajęciach. Nauczyciel odpowiada na pytania dotyczące wymagań i rozwiązuje wskazany przez komisję problem związany z wykonywaną pracą.

Poniżej omawiamy każde wymaganie oraz przykłady jego realizacji w pracy różnych nauczycieli.

1. Znajomość przepisów prawa dotyczących organizacji, zadań i zasad funkcjonowania szkoły

Nie chodzi o zapamiętanie numerów i dat wszystkich artykułów i paragrafów. Nauczyciel powinien przede wszystkim wiedzieć, gdzie znaleźć właściwy przepis i jak zastosować go w konkretnej sytuacji.

Przykłady działań

Nauczyciel przedmiotu może:

zapoznać się ze statutem szkoły, zasadami oceniania i procedurą usprawiedliwiania nieobecności;
prawidłowo formułować wymagania edukacyjne;
dostosowywać wymagania do indywidualnych potrzeb uczniów;
stosować zgodne ze statutem sposoby poprawiania ocen;
znać zasady organizowania pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
prawidłowo dokumentować przebieg nauczania;
znać procedury dotyczące bezpieczeństwa, wypadku ucznia, przemocy rówieśniczej oraz ochrony małoletnich.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

stosować zasady oceniania opisowego;
prowadzić obserwację rozwoju i funkcjonowania ucznia;
przekazywać rodzicom informacje o postępach i trudnościach dziecka;
inicjować objęcie ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną;
realizować podstawę programową w sposób uwzględniający możliwości dzieci.

Nauczyciel świetlicy może:

znać statutowe zadania świetlicy i regulamin jej funkcjonowania;
prowadzić dokumentację zajęć świetlicowych;
przestrzegać zasad przyprowadzania i odbierania dzieci;
właściwie reagować, gdy po dziecko zgłasza się osoba nieupoważniona;
znać procedury dotyczące wypadku, zagrożenia zdrowia lub samowolnego oddalenia się ucznia;
organizować opiekę zgodnie z zasadami bezpieczeństwa.

Nauczyciel współorganizujący kształcenie może:

znać przepisy dotyczące kształcenia specjalnego;
uczestniczyć w opracowaniu WOPFU i IPET-u;
wiedzieć, kto należy do zespołu opracowującego IPET i jak często należy oceniać jego efektywność;
wspólnie z nauczycielem przedmiotu planować dostosowania;
rozróżniać dostosowanie sposobu pracy od obniżenia wymagań;
dbać o realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu.

Pedagog, psycholog, pedagog specjalny, logopeda lub terapeuta pedagogiczny może:

prawidłowo organizować pomoc psychologiczno-pedagogiczną;
prowadzić dokumentację udzielanego wsparcia;
rozpoznawać sytuacje wymagające uruchomienia procedur interwencyjnych;
znać zasady współpracy z poradnią, sądem, OPS-em lub zespołem interdyscyplinarnym;
respektować zasady ochrony danych oraz poufności informacji;
wiedzieć, jak postępować w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

stosowanie zapisów statutu i szkolnych procedur w praktyce;
poprawnie prowadzona dokumentacja;
udział w pracach zespołów;
opracowanie lub aktualizacja procedury;
przygotowanie wymagań edukacyjnych i dostosowań;
opis konkretnej sytuacji, w której nauczyciel zastosował przepisy.

Podczas egzaminu komisja może zapytać na przykład: „Co zrobi Pani/Pan, gdy uczeń zgłosi przemoc ze strony rówieśników?” albo „Jak postąpi Pani/Pan, jeżeli rodzic nie zgadza się z oceną?”. W odpowiedzi warto podać kolejność działań, odwołać się do statutu lub odpowiedniej procedury i pamiętać o dobru oraz bezpieczeństwie ucznia.

2. Umiejętność prowadzenia zajęć w sposób zapewniający realizację statutowych zadań szkoły, w szczególności podstawy programowej

Samo przeprowadzenie ciekawej lekcji nie wystarczy. Nauczyciel powinien wiedzieć, czego i po co uczy, jakie umiejętności rozwija oraz w jaki sposób sprawdzi, czy uczniowie osiągnęli założony cel.

Przykłady działań

Nauczyciel przedmiotu może:

planować lekcje na podstawie wymagań podstawy programowej;
formułować cele zrozumiałe dla uczniów;
stosować kryteria sukcesu;
łączyć treści z różnych działów lub przedmiotów;
wykorzystywać eksperyment, debatę, projekt, stacje zadaniowe albo pracę z tekstem źródłowym;
regularnie sprawdzać nie tylko wiedzę, ale także przyrost umiejętności;
modyfikować dalszą pracę na podstawie wyników uczniów;
przygotowywać zadania o różnym stopniu trudności.

Przykładem może być lekcja matematyki, podczas której uczniowie obliczają koszt klasowej wycieczki. Realizują treści programowe, ale jednocześnie uczą się planowania, podejmowania decyzji i wykorzystywania matematyki w praktyce.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

łączyć edukację polonistyczną, matematyczną, przyrodniczą i artystyczną wokół jednego tematu;
organizować zajęcia badawcze i doświadczenia;
wykorzystywać zadania praktyczne, ruch i manipulowanie przedmiotami;
obserwować postępy dziecka i na tej podstawie zmieniać poziom wsparcia;
tworzyć sytuacje rozwijające samodzielność, komunikację i współpracę.

Nauczyciel świetlicy może:

organizować zajęcia rozwijające zainteresowania uczniów;
prowadzić cykle zajęć czytelniczych, artystycznych, przyrodniczych lub społecznych;
wspierać naukę samodzielności i organizacji czasu;
prowadzić gry uczące współpracy i przestrzegania zasad;
realizować działania profilaktyczne dotyczące relacji, bezpieczeństwa i higieny cyfrowej;
umożliwiać uczniom odpoczynek dostosowany do ich potrzeb.

Nauczyciel współorganizujący może:

wspólnie z nauczycielem prowadzącym ustalać cele zajęć;
proponować dostępne dla ucznia sposoby wykonania zadania;
przygotować materiał z ograniczoną liczbą bodźców, plan aktywności lub instrukcję obrazkową;
wprowadzić alternatywną formę udzielenia odpowiedzi;
wspierać ucznia bez wyręczania go;
obserwować, które strategie pomagają uczniowi w osiąganiu celu;
dbać o udział ucznia we wspólnych działaniach klasy.

Specjalista może:

wyznaczać cele terapii wynikające z rozpoznanych potrzeb ucznia;
planować ćwiczenia w taki sposób, aby nabyte umiejętności można było wykorzystać w klasie i codziennych sytuacjach;
monitorować postępy;
przekazywać nauczycielom wskazówki do bieżącej pracy;
modyfikować program zajęć na podstawie obserwacji i oceny efektów.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

scenariusze i konspekty zajęć;
powiązanie celów z podstawą programową;
przykładowe materiały przygotowane dla uczniów;
prace i projekty uczniowskie;
arkusze obserwacji;
wnioski z diagnozy lub analizy osiągnięć;
opis modyfikacji wprowadzonych po zajęciach;
efekty widoczne w wiedzy, umiejętnościach albo samodzielności uczniów.

W czasie rozmowy nauczyciel powinien umieć wyjaśnić: jaki był cel zajęć, po czym poznał, że został osiągnięty, co zrobił z uczniami, którzy potrzebowali większego wsparcia, i jak wykorzystał wyniki obserwacji w dalszej pracy.

3. Umiejętność rozpoznawania potrzeb uczniów i indywidualizowania nauczania

Indywidualizacja nie oznacza przygotowywania osobnej lekcji dla każdego dziecka. Polega na takim organizowaniu zajęć, aby uczniowie mogli pracować nad wspólnym celem, ale otrzymywali różne formy wsparcia, różny poziom trudności lub możliwość zaprezentowania wiedzy w odmienny sposób.

Przykłady działań wspólne dla wszystkich nauczycieli

rozmowy z uczniami i rodzicami;
obserwacja ucznia podczas zajęć, przerw i pracy w grupie;
analiza prac, wyników sprawdzianów i sposobów popełniania błędów;
zapoznawanie się z opiniami i orzeczeniami;
współpraca z wychowawcą oraz specjalistami;
rozpoznawanie mocnych stron i zainteresowań ucznia;
stosowanie krótkich diagnoz wstępnych;
zbieranie informacji o tym, co pomaga uczniowi, a co utrudnia mu pracę.

Nauczyciel przedmiotu może:

przygotować zadania na kilku poziomach trudności;
wydłużyć czas pracy, podzielić zadanie na etapy lub ograniczyć liczbę przykładów;
pozwolić uczniowi odpowiedzieć ustnie zamiast pisemnie;
zastosować schemat, mapę pojęć, ilustrację, nagranie lub model;
przekazać uczniowi wcześniej słownictwo potrzebne podczas lekcji;
wykorzystać zainteresowania ucznia w zadaniu;
zapewnić dodatkowe wyzwania uczniowi szczególnie uzdolnionemu;
stworzyć możliwość wyboru sposobu wykonania pracy.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

stosować liczmany, klocki, litery ruchome i materiał obrazkowy;
dzielić dłuższą instrukcję na krótkie komunikaty;
wykorzystywać plan dnia i plan zadania;
przeplatać pracę przy stoliku aktywnością ruchową;
różnicować teksty pod względem długości i trudności;
umożliwiać dziecku pisanie, układanie, wskazywanie albo udzielanie odpowiedzi ustnej.

Nauczyciel świetlicy może:

organizować przestrzeń spokojnej pracy i odpoczynku;
proponować aktywności o różnym poziomie trudności;
umożliwić dziecku wyciszenie w miejscu z ograniczoną liczbą bodźców;
przydzielać role odpowiadające mocnym stronom dzieci;
wykorzystywać gry i zabawy wspierające konkretną trudność;
wspierać dziecko w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami.

Nauczyciel współorganizujący może:

przygotować wizualny plan lekcji;
zaznaczyć najważniejsze informacje w tekście;
opracować instrukcję krok po kroku;
wykorzystać komunikację wspomagającą i alternatywną;
przygotować kartę pracy z większą czcionką, prostszym układem lub mniejszą liczbą zadań;
uczyć ucznia proszenia o pomoc;
ustalić sygnał informujący o potrzebie przerwy;
stopniowo wycofywać wsparcie, aby rozwijać samodzielność ucznia.

Specjalista może:

przeprowadzić diagnozę funkcjonalną;
ustalić mocne strony, bariery i potrzeby ucznia;
zaplanować zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, logopedyczne, rewalidacyjne lub rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne;
opracować zalecenia możliwe do zastosowania podczas lekcji;
monitorować efektywność udzielanego wsparcia;
uczestniczyć w opracowaniu WOPFU i IPET-u;
wspólnie z nauczycielami ustalać jednolite sposoby reagowania.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

arkusze obserwacji i diagnozy;
przykłady zróżnicowanych materiałów;
zapisy dotyczące dostosowania wymagań;
WOPFU, IPET lub plan pomocy;
notatki ze współpracy z rodzicami i specjalistami;
porównanie funkcjonowania ucznia przed wprowadzeniem wsparcia i po jego zastosowaniu;
opis sytuacji, w której zmiana metody przyniosła konkretny efekt.

Najważniejsze jest pokazanie ciągu: rozpoznana potrzeba – dobrane działanie – zaobserwowany efekt – decyzja dotycząca dalszej pracy.

4. Umiejętność stosowania w pracy wiedzy z zakresu psychologii, pedagogiki i dydaktyki

To wymaganie dotyczy sposobu prowadzenia zajęć, budowania relacji, motywowania, reagowania na zachowania trudne oraz wspierania uczniów w uczeniu się.

Przykłady działań

Nauczyciel przedmiotu może:

uwzględniać możliwości rozwojowe uczniów;
stosować informację zwrotną zamiast ograniczać się do podania oceny;
uczyć strategii uczenia się i planowania pracy;
wykorzystywać wiedzę o pamięci, koncentracji i obciążeniu poznawczym;
dzielić trudne treści na mniejsze partie;
budować motywację poprzez cele możliwe do osiągnięcia;
reagować na błąd jako na informację potrzebną w uczeniu się;
stosować metody aktywizujące i uczenie we współpracy.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

wprowadzać stałe rutyny dające dzieciom poczucie bezpieczeństwa;
nazywać emocje i uczyć sposobów samoregulacji;
wykorzystywać zabawę jako naturalną formę uczenia się;
wzmacniać wysiłek, samodzielność i wytrwałość;
stosować krótkie przerwy ruchowe;
uczyć rozwiązywania konfliktów i komunikowania potrzeb.

Nauczyciel świetlicy może:

organizować zabawy integracyjne;
prowadzić rozmowy w kręgu;
wykorzystywać elementy mediacji rówieśniczej;
wprowadzać wspólnie ustalone zasady;
uczyć rozpoznawania napięcia i bezpiecznego rozładowywania emocji;
reagować na zachowania trudne bez publicznego zawstydzania dziecka;
wspierać dzieci mające trudności z wejściem do grupy.

Nauczyciel współorganizujący może:

rozpoznawać funkcję zachowania ucznia;
ograniczać przeciążenie sensoryczne;
uprzedzać ucznia o zmianach;
stosować pozytywne wzmocnienia;
uczyć zachowania zastępczego, zamiast ograniczać się do zakazywania;
wspierać komunikację i samoregulację;
dobierać poziom pomocy tak, aby nie budować zależności ucznia od osoby dorosłej.

Specjalista może:

prowadzić psychoedukację;
wspierać uczniów w kryzysie;
uczyć strategii radzenia sobie ze stresem;
prowadzić zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne;
konsultować z nauczycielami sposoby reagowania na zachowania ucznia;
wspierać rodziców w rozumieniu potrzeb dziecka;
planować działania profilaktyczne na podstawie rozpoznanych problemów.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

zmiana sposobu prowadzenia zajęć po szkoleniu lub lekturze;
zastosowanie konkretnej strategii i omówienie jej efektów;
scenariusze zajęć rozwijających kompetencje społeczne;
kontrakt klasowy;
materiały dotyczące emocji, motywacji lub uczenia się;
opis przeprowadzonej interwencji;
wnioski z obserwacji zachowania ucznia;
informacje zwrotne od uczniów i rodziców.

Warto pamiętać, że na egzaminie nie wystarczy powiedzieć: „Stosuję wiedzę z psychologii”. Lepiej podać konkretny przykład: „Uczeń rezygnował z pracy po pierwszym błędzie. Podzieliłam zadania na krótsze etapy, wprowadziłam informację zwrotną i pozwalałam mu wybierać kolejność ćwiczeń. Po kilku tygodniach częściej podejmował kolejną próbę bez wycofywania się”.

5. Znajomość środowiska uczniów oraz uwzględnianie problemów środowiska lokalnego i współczesnych problemów społecznych i cywilizacyjnych

Nauczyciel powinien znać rzeczywiste potrzeby dzieci i młodzieży, z którymi pracuje. Nie oznacza to ingerowania w prywatność rodziny. Chodzi o rozumienie warunków, które mogą mieć wpływ na naukę, zachowanie, frekwencję, relacje i poczucie bezpieczeństwa ucznia.

Jak można poznawać środowisko uczniów?

poprzez rozmowy z uczniami i rodzicami;
obserwację funkcjonowania klasy;
współpracę z wychowawcą, pedagogiem i psychologiem;
analizę frekwencji i wyników nauczania;
ankiety dotyczące potrzeb i poczucia bezpieczeństwa;
współpracę z instytucjami działającymi w środowisku;
poznawanie zainteresowań, zasobów i trudności uczniów.

Przykłady działań

Nauczyciel przedmiotu może:

odwoływać się na zajęciach do historii, kultury i problemów lokalnej społeczności;
przygotować projekt dotyczący miejscowości, regionu albo lokalnego środowiska;
realizować zajęcia o dezinformacji, cyberprzemocy i bezpieczeństwie w sieci;
podejmować temat zmian klimatu, odpowiedzialnej konsumpcji lub marnowania żywności;
dostosować formę pracy domowej do możliwości uczniów;
organizować działania dotyczące higieny cyfrowej;
włączać uczniów w akcje społeczne i wolontariat.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

zaprosić przedstawiciela lokalnej instytucji;
zorganizować spacer badawczy po najbliższej okolicy;
realizować projekt dotyczący bezpiecznej drogi do szkoły;
uczyć dzieci reagowania na krzywdzenie i szukania pomocy;
prowadzić zajęcia o różnorodności, współpracy i akceptacji;
włączać lokalne tradycje w działania edukacyjne.

Nauczyciel świetlicy może:

organizować zajęcia integrujące dzieci z różnych klas i środowisk;
prowadzić cykl dotyczący bezpiecznego korzystania z internetu;
przygotować działania przeciwdziałające wykluczeniu i samotności;
współpracować z biblioteką, domem kultury, seniorami lub organizacją społeczną;
zorganizować kącik wymiany książek, gier albo przyborów;
prowadzić zajęcia dotyczące odpoczynku bez ekranów.

Nauczyciel współorganizujący może:

wspierać włączanie ucznia z niepełnosprawnością w życie klasy i szkoły;
przygotować klasę na pojawienie się ucznia korzystającego z komunikacji alternatywnej;
przeciwdziałać izolowaniu i stygmatyzowaniu ucznia;
uczyć rówieśników udzielania pomocy bez wyręczania;
współpracować z rodziną, poradnią i instytucjami wspierającymi ucznia;
usuwać bariery utrudniające udział dziecka w wycieczkach, uroczystościach i projektach.

Specjalista może:

rozpoznać najczęściej występujące problemy w szkole;
zaplanować działania dotyczące przemocy rówieśniczej, kryzysów psychicznych lub uzależnień cyfrowych;
prowadzić konsultacje dla rodziców;
koordynować współpracę z poradnią, OPS-em, policją, sądem lub organizacją pomocową;
przygotować mapę miejsc, w których uczeń i rodzina mogą otrzymać pomoc;
wspierać nauczycieli w pracy z uczniem doświadczającym kryzysu, migracji, ubóstwa lub przemocy.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

diagnoza potrzeb klasy lub szkoły;
wyniki ankiet;
program działań profilaktycznych;
projekt lokalny;
współpraca z instytucją;
scenariusze zajęć;
działania integracyjne lub wolontariackie;
opis pomocy udzielonej uczniowi;
zmiana wprowadzona po rozpoznaniu konkretnego problemu.

Warto pokazać, że działanie wynikało z rzeczywistej potrzeby. Jeśli diagnoza wykazała, że uczniowie mają trudność z reagowaniem na przemoc w sieci, odpowiedzią może być cykl zajęć, opracowanie klasowych zasad reagowania, spotkanie z rodzicami i sprawdzenie po kilku tygodniach, czy uczniowie wiedzą, gdzie szukać pomocy.

6. Umiejętność korzystania z narzędzi multimedialnych i informatycznych

Technologia nie jest celem zajęć, chyba że sama stanowi ich temat. Powinna pomagać uczniom lepiej zrozumieć treść, ćwiczyć umiejętności, komunikować się, współpracować albo uzyskać dostęp do materiału.

Przykłady działań

Nauczyciel przedmiotu może:

wykorzystywać interaktywne ćwiczenia i quizy;
tworzyć prezentacje z materiałami wizualnymi;
stosować symulacje, mapy, modele 3D i wirtualne laboratoria;
udostępniać materiały na platformie edukacyjnej;
tworzyć krótkie filmy lub instrukcje;
wykorzystywać wspólne dokumenty do pracy zespołowej;
uczyć oceny wiarygodności źródeł;
wykorzystywać AI z zachowaniem zasad bezpieczeństwa, ochrony danych i krytycznej oceny odpowiedzi.

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej może:

wykorzystywać tablicę interaktywną do klasyfikowania i porządkowania elementów;
tworzyć ćwiczenia obrazkowe i dźwiękowe;
nagrywać instrukcje dla dzieci;
wykorzystywać roboty edukacyjne;
tworzyć cyfrowe historyjki;
dokumentować projekty uczniowskie w formie zdjęć lub prezentacji.

Nauczyciel świetlicy może:

prowadzić zajęcia z kodowania;
tworzyć cyfrowe komiksy i plakaty;
organizować quizy zespołowe;
wykorzystywać aplikacje do tworzenia muzyki lub animacji;
uczyć bezpiecznego korzystania z urządzeń;
realizować zajęcia pokazujące alternatywy dla biernego spędzania czasu przed ekranem.

Nauczyciel współorganizujący może:

przygotować cyfrowy plan aktywności;
wykorzystać syntezator mowy, napisy i nagrania audio;
powiększyć lub uprościć materiał;
stosować timer wizualny;
korzystać z aplikacji wspierających komunikację;
przygotować interaktywne ćwiczenia dostosowane do możliwości ucznia;
umożliwić uczniowi udzielenie odpowiedzi w formie nagrania, prezentacji albo wyboru symbolu.

Specjalista może:

wykorzystywać aplikacje wspierające rozwój mowy, pamięci i percepcji;
przygotowywać materiały do ćwiczeń w domu;
prowadzić konsultacje zdalne, gdy jest to uzasadnione i dopuszczalne;
tworzyć formularze do zbierania informacji od nauczycieli lub rodziców;
prowadzić elektroniczne zestawienia postępów z zachowaniem zasad ochrony danych;
wykorzystywać filmy modelujące zachowania społeczne;
przygotowywać materiały wizualne i komunikacyjne dla ucznia.

Co może potwierdzać realizację wymagania?

własne materiały cyfrowe;
przykładowe ćwiczenia interaktywne;
prezentacje i nagrania;
projekty wykonane przez uczniów;
wykorzystanie technologii wspomagających;
zasady bezpiecznej pracy z narzędziami;
opis efektu zastosowania narzędzia;
wskazanie sytuacji, w których nauczyciel świadomie zrezygnował z technologii, ponieważ nie służyła celowi zajęć.

Podczas egzaminu nauczyciel może zostać poproszony o wykonanie zadania z wykorzystaniem narzędzi multimedialnych, jeśli nie używał ich podczas obserwowanych zajęć. Warto zatem umieć sprawnie przygotować prostą prezentację, wyszukać wiarygodne źródło, stworzyć materiał wizualny, ćwiczenie albo dokument przydatny w pracy.

Jak mówić o swoich działaniach podczas egzaminu?

Najlepiej nie ograniczać się do wyliczania: „Zorganizowałam konkurs, przeprowadziłam projekt, ukończyłam szkolenie”. Komisję interesuje przede wszystkim sposób myślenia nauczyciela i efekty jego pracy.

Pomocny może być prosty schemat:

Rozpoznana potrzeba – co zauważyłam u uczniów?
Cel – co chciałam zmienić lub rozwinąć?
Działanie – co konkretnie zrobiłam?
Efekt – co zmieniło się u uczniów lub w mojej pracy?
Wnioski – co będę kontynuować, a co następnym razem zmienię?

Przykład:

„Zauważyłam, że podczas pracy grupowej jeden z uczniów pozostawał na uboczu i nie podejmował żadnego zadania. Po rozmowie z uczniem i obserwacji ustaliłam, że trudność sprawia mu rozpoczęcie rozmowy oraz wybór roli. Wprowadziłam karty ról, krótką instrukcję pracy zespołu i możliwość wcześniejszego wyboru zadania. Uczeń zaczął regularnie uczestniczyć w pracy grupy. Po kilku tygodniach ograniczyłam zakres podpowiedzi, aby zwiększyć jego samodzielność”.

Taka wypowiedź może jednocześnie potwierdzić umiejętność rozpoznawania potrzeb, indywidualizowania pracy, wykorzystywania wiedzy pedagogicznej oraz ewaluowania własnych działań.

Nie trzeba tworzyć sześciu oddzielnych przedsięwzięć

Jedno dobrze zaplanowane działanie może potwierdzać realizację kilku wymagań. Przykładowo projekt „Bezpieczni w sieci” może obejmować:

realizację treści podstawy programowej;
rozpoznanie potrzeb uczniów;
uwzględnienie współczesnego problemu społecznego;
zastosowanie wiedzy pedagogicznej;
wykorzystanie narzędzi cyfrowych;
współpracę ze specjalistą, rodzicami lub lokalną instytucją;
znajomość zasad ochrony danych i bezpieczeństwa uczniów.

Podobnie wspólne zaplanowanie wsparcia dla ucznia ze specjalnymi potrzebami może potwierdzać znajomość prawa, indywidualizację nauczania, stosowanie wiedzy z pedagogiki specjalnej, współpracę ze środowiskiem ucznia oraz właściwe wykorzystanie technologii wspomagających.

Najlepsze przygotowanie do egzaminu nie polega więc na gromadzeniu dużej liczby zaświadczeń. Warto wybrać po dwa lub trzy konkretne przykłady z własnej pracy do każdego wymagania i umieć wyjaśnić, dlaczego podjęto dane działanie, jaki przyniosło efekt oraz jakie wnioski wynikają z niego na przyszłość.

POLECAMY NASZE MATERIAŁY DOTCZĄCE AWANSU ZAWODOWEGO- ZOBACZ TUTAJ

Szczególnie polecamy nasze szkolenia wraz z materiałami

Materiały znajdują się TUTAJ