Specjalni

Jak poprosić o pożyczenie kredki? Co powiedzieć, gdy ktoś pomoże nam zebrać rozsypane przybory? Jak zapytać, czy możemy dołączyć do zabawy? Takie codzienne sytuacje są dobrą okazją do ćwiczenia komunikacji. Przygotowałyśmy karty do gry, które pomagają dzieciom dobierać zwroty grzecznościowe do konkretnych zdarzeń i układać własne wypowiedzi.

Na każdej karcie znajduje się koło do losowania oraz plansza z obrazkowymi scenkami. Można wybrać krótszą rozgrywkę na planszy 3 × 3 lub dłuższą na planszy 5 × 5. Materiały dostępne są w wersji kolorowej i czarno-białej, którą dzieci mogą samodzielnie pokolorować.

Po co ćwiczyć w ten sposób?

Znajomość słowa „dziękuję” nie zawsze oznacza, że dziecko wie, kiedy i jak go użyć. W grze trzeba przyjrzeć się sytuacji, zastanowić nad potrzebami bohaterów i dobrać wypowiedź. Dzieci ćwiczą więc rozumienie sytuacji społecznych, proszenie o pomoc, dziękowanie, przepraszanie, witanie się i żegnanie.

Ważną częścią zabawy jest uzasadnienie wyboru. Wypowiedź „Tutaj pasuje «dziękuję», bo koleżanka pomogła pozbierać książki” pokazuje, że dziecko rozumie związek między zwrotem a przedstawionym zdarzeniem. Przy okazji ćwiczy budowanie zdań, słuchanie innych i czekanie na swoją kolej.

Jak przygotować grę?

Wystarczy wydrukować wybraną kartę i przygotować ołówek oraz spinacz. Ołówek ustawiamy pionowo na środku koła, przekładając jego końcówkę przez jeden koniec spinacza. Drugi koniec spinacza delikatnie wprawiamy w ruch. Po zatrzymaniu wskazuje on wylosowany zwrot.

Zamiast spinacza można wykorzystać spinner. Najlepiej sprawdzi się taki ze strzałką. Można również użyć zwykłego spinnera zabawkowego, zaznaczając jedno jego ramię jako wskazówkę. Środek spinnera umieszczamy na środku koła i odczytujemy pole wskazane przez oznaczone ramię po zatrzymaniu.

Przed rozpoczęciem ustalmy, że jeśli wskazówka zatrzyma się dokładnie na granicy pól, losujemy ponownie. Do zaznaczania odpowiedzi można używać ołówka, zmywalnego pisaka na zalaminowanej karcie albo małych żetonów.

Jak przebiega rozgrywka?

Dziecko losuje zwrot, a następnie szuka na planszy wolnej scenki, do której ten zwrot pasuje. Wskazuje obrazek, wyjaśnia swój wybór i proponuje wypowiedź bohatera. Na przykład po wylosowaniu „Czy mogę…?” wybiera scenkę wspólnej zabawy i mówi: „Czy mogę się z wami pobawić?”.

Jeśli odpowiedź pasuje do sytuacji, zaznacza pole. Celem jest ułożenie trzech lub pięciu znaków w jednej linii: poziomo, pionowo albo na skos, zależnie od wybranej planszy.

Podczas gry w parze jedna osoba może stawiać X, a druga O. Gracze losują na zmianę i zajmują tylko wolne pola. Jeśli do wylosowanego zwrotu nie ma już pasującej wolnej scenki, kolejka przechodzi na drugą osobę.

Warto dopuścić różne interpretacje obrazków. Ta sama ilustracja może pasować do kilku zwrotów, jeśli dziecko potrafi sensownie uzasadnić odpowiedź. Przy przekazywaniu kredki jedna osoba może powiedzieć „proszę”, a druga „dziękuję”.

Jak wykorzystać karty podczas zajęć?

Na zajęciach rewalidacyjnych można rozpocząć od planszy 3 × 3 i spokojnie obejrzeć wszystkie scenki przed losowaniem. Nauczyciel może pokazać przykład odpowiedzi, a później stopniowo ograniczać podpowiedzi. Dziecko może odpowiadać ustnie, wskazywać symbole lub korzystać ze swojego komunikatora.

W świetlicy karty sprawdzą się w zabawie w parach i małych grupach. Można też zaproponować wspólne zadanie: dzieci razem szukają pasujących scenek i próbują ułożyć jedną linię. Taka wersja pozwala ćwiczyć bez rywalizacji.

Plansza 5 × 5 daje więcej możliwości wyboru i zachęca do porównywania sytuacji. Jest dobrym kolejnym krokiem, gdy dzieci znają już zasady i samodzielnie formułują wypowiedzi.

Pomysły na urozmaicenie zabawy

Powiedz całe zdanie. Zamiast samego „proszę” dziecko układa wypowiedź, np. „Poproszę o pożyczenie linijki”.
Odegrajcie scenkę. Po wybraniu obrazka dzieci przedstawiają krótką rozmowę, wykorzystując prawdziwy zeszyt, kredkę lub piórnik.
Zamieńcie się rolami. Jedno dziecko prosi o pomoc, drugie odpowiada. Następnie zamieniają się zadaniami.
Co wydarzy się dalej? Po przeprosinach za strącony piórnik zastanawiamy się, jak można naprawić sytuację. Samo słowo można uzupełnić pomocą w zbieraniu przyborów.
Znajdź własny przykład. Po wylosowaniu zwrotu dziecko opowiada, kiedy mogłoby go użyć w klasie, w domu albo na placu zabaw.

Podczas gry dajmy dzieciom czas na zastanowienie i spokojne podpowiedzi. Zamiast oczekiwać jednej wyuczonej odpowiedzi, słuchajmy tego, co chcą przekazać. Do przećwiczonych wypowiedzi wracajmy później w zwyczajnych sytuacjach: przy pożyczaniu przyborów, proszeniu o pomoc i dołączaniu do wspólnej zabawy.

KARTY PRACY POBIERZ TUTAJ

ZAPRASZAM NA KONFERENCJĘ 3.11 W WARSZAWIE- TUTAJ SZCZEGÓŁY

Polecamy szkolenie na temat organizacji i prowadzenia zajęć rewalidacyjnch.

Oferta tutaj

Na stronie są zarówno gotowe materiały do pobrania, jak i instrukcje pozwalające uczniom samodzielnie wykonać grę, ustalić jej zasady i przygotować własne warianty

Zakup pakiet takich gier do świetlicy szkolnej, na zajęcia rewalidacyjne lub do domu.

Kupisz TUTAJ