%20(1).jpg)
Co zobaczysz, gdy zajrzysz do czarodziejskiej kuli? Swój dzień za kilkanaście lat, szkołę przyszłości, niezwykłą podróż, a może wynalazek, który ułatwia ludziom życie? Takie pytania mogą stać się początkiem ciekawych rozmów i wypowiedzi pisemnych. Andrzejkowy motyw daje uczniom klas IV–VIII okazję do tworzenia własnych wizji, rysowania i opowiadania o tym, co mogłoby się wydarzyć.
Karty z kulami można wykorzystać na języku polskim, godzinie wychowawczej, zajęciach rozwijających kreatywność czy podczas klasowych andrzejek. Każda zawiera temat, miejsce na rysunek, pytania pomocnicze i słowa, z których uczeń może skorzystać przy pisaniu.
Po co zaglądać do przyszłości?
Początek wypowiedzi bywa dla ucznia najtrudniejszy. Polecenie „Napisz opowiadanie” pozostawia wiele decyzji: o czym pisać, od czego zacząć i co powinno pojawić się dalej. Karta z kulą daje konkretny punkt wyjścia. Uczeń wybiera pomysł, przedstawia go na rysunku, a następnie rozwija w opisie.
Rysunek może pełnić funkcję planu. Jeśli w kuli pojawi się dom nad morzem, pracownia wynalazcy albo szkoła z ogrodem na dachu, łatwiej później opowiedzieć, kto tam przebywa, co robi i jak wygląda to miejsce. Nie trzeba przy tym oceniać zdolności plastycznych. Wystarczą symbole i prosty szkic, który pomoże zebrać myśli.
Celem zadania jest tworzenie możliwych historii, a nie odgadywanie tego, co rzeczywiście wydarzy się w życiu ucznia. Warto powiedzieć to na początku: „Możesz wymyślić przyszłość realistyczną, fantastyczną albo połączyć obie możliwości”.
Jak przeprowadzić zajęcia?
Rozpocznij od krótkiej rozmowy: „Co mogłaby pokazać kula, gdyby pozwalała zajrzeć w przyszłość?”. Zbierz kilka pomysłów bez oceniania ich prawdopodobieństwa. Następnie zaproponuj uczniom wybór karty lub wykorzystaj jeden temat z całą klasą.
Daj chwilę na zastanowienie i wykonanie rysunku. Zanim uczniowie zaczną pisać, mogą opowiedzieć swój pomysł osobie w parze. Taka krótka próba pozwala sprawdzić, czy historia jest zrozumiała, i zauważyć, czego jeszcze w niej brakuje. Słuchacz może zadać jedno pytanie, na przykład: „Jak działa ten wynalazek?” albo „Co najbardziej lubisz w tej szkole?”.
Dopiero potem przychodzi czas na zapisanie wypowiedzi w pustym boksie. Nie trzeba wykorzystać wszystkich słów pomocniczych. Są podpowiedzią, po którą uczeń sięga, gdy jej potrzebuje.
Różne karty, różne możliwości
„Moje talenty w przyszłości” zachęca do zastanowienia się nad zainteresowaniami i umiejętnościami. Po opisaniu wizji można zapytać: „Co już teraz lubisz robić?” i „Jaki mały krok pomoże Ci rozwijać tę umiejętność?”. Nie trzeba wybierać przyszłego zawodu. Talent może dotyczyć także współpracy, gotowania, opiekowania się zwierzętami czy tworzenia muzyki.
„Moja szkoła przyszłości” daje okazję do rozmowy o tym, co pomaga w nauce. Warto poprosić, aby uczeń wyjaśnił przynajmniej jeden swój pomysł. Jeśli projektuje cichy pokój do pracy, niech dopowie, kto i kiedy mógłby z niego korzystać. Z gotowych prac można wybrać rozwiązania, które da się wprowadzić w klasie już dziś.
„Mój dzień w przyszłości” pomaga ćwiczyć kolejność wydarzeń. Uczeń opisuje poranek, dalszą część dnia i odpoczynek. Zwroty „rano”, „następnie” czy „po południu” wspierają porządkowanie wypowiedzi.
„Mój wynalazek przyszłości” zachęca do wyjaśniania zależności: jaki problem dostrzegam, co wymyślam i w jaki sposób moje rozwiązanie komuś pomaga.
„Moja niezwykła podróż” pozwala ćwiczyć opis miejsca, wydarzeń i emocji. Podróż może prowadzić do prawdziwego kraju, nieznanej planety lub miejsca, którego jeszcze nie ma na żadnej mapie.
Jak dopasować zadanie do uczniów?
Jednemu uczniowi wystarczy rysunek i trzy rozwinięte zdania. Inny napisze dłuższy opis, opowiadanie lub kartkę z pamiętnika. Osoba, której trudno rozpocząć, może najpierw dokończyć zdanie: „W mojej kuli widzę…”.
Jeśli pisanie stanowi dużą barierę, można dopuścić wypowiedź ustną, nagranie albo zapis na komputerze. Warto też pozwolić stworzyć historię wymyślonej postaci, jeżeli uczeń nie chce opowiadać o własnej przyszłości.
Na zakończenie chętni mogą zaprezentować swoje prace. Dobrym pytaniem do słuchaczy będzie: „Który pomysł Cię zaciekawił i dlaczego?”. Dzięki temu karty stają się również okazją do uważnego słuchania, zadawania pytań i poznawania pomysłów koleżanek oraz kolegów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz