W nowej podstawie programowej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym pojawia się bardzo ważne pojęcie: trójstopniowy model poziomu wsparcia ucznia. Został on opisany w części „Warunki i sposób realizacji”
Nie jest to kolejny formalny dokument czy dodatkowa diagnoza. To narzędzie organizowania pracy nauczyciela, które ma pomóc lepiej dopasować edukację do rzeczywistych możliwości ucznia.
Dlaczego wprowadzono model poziomów wsparcia
Nowa podstawa programowa zakłada, że uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną różnią się bardzo między sobą poziomem samodzielności, tempem rozwoju i sposobem funkcjonowania.
Dlatego w dokumencie podkreślono konieczność:
-
dostosowania poziomu i charakteru wsparcia do potrzeb ucznia,
-
elastycznego planowania pracy,
-
indywidualizacji nauczania.
Jak wskazuje podstawa programowa, precyzyjne dostosowanie intensywności wsparcia jest możliwe dzięki zastosowaniu trzystopniowego modelu poziomu wsparcia. Model ten ma pomóc nauczycielom różnicować pracę w klasie i planować działania edukacyjne odpowiednie do poziomu funkcjonowania ucznia.
Na czym polega trójstopniowy model poziomu wsparcia
Model zakłada trzy poziomy wsparcia ucznia. Każdy z nich odnosi się do poziomu samodzielności i możliwości funkcjonowania dziecka.
Pierwszy poziom – uczniowie funkcjonujący z dużą niezależnością
Na tym poziomie znajdują się uczniowie, którzy:
-
potrafią wykonywać wiele codziennych czynności samodzielnie,
-
rozumieją zasady społeczne obowiązujące w otoczeniu,
-
potrafią wyrażać swoje potrzeby,
-
uczestniczą w zajęciach dostosowanych do ich możliwości.
W pracy z tymi uczniami nauczyciel koncentruje się przede wszystkim na:
-
rozwijaniu samodzielności,
-
uczeniu funkcjonowania w środowisku lokalnym,
-
rozwijaniu umiejętności społecznych i praktycznych.
Celem edukacji jest przygotowanie ucznia do możliwie samodzielnego życia.
Drugi poziom – uczniowie wymagający częściowego wsparcia
Drugi poziom obejmuje uczniów, którzy:
-
potrafią wykonywać niektóre czynności samodzielnie,
-
ale w wielu sytuacjach potrzebują pomocy lub wskazówek.
Uczniowie ci:
-
mogą uczestniczyć w prostych formach edukacji,
-
wymagają wsparcia przy wykonywaniu zadań,
-
potrzebują pomocy w komunikowaniu się lub organizacji działania.
W pracy z tymi uczniami nauczyciel:
-
częściej stosuje podpowiedzi,
-
dzieli zadania na mniejsze etapy,
-
wykorzystuje pomoce wizualne,
-
organizuje naukę poprzez sytuacje praktyczne.
Trzeci poziom – uczniowie wymagający intensywnego wsparcia
Na trzecim poziomie znajdują się uczniowie, którzy:
-
wymagają stałej obecności osoby wspierającej,
-
potrzebują pomocy w większości codziennych czynności,
-
mają znacznie ograniczone możliwości komunikacyjne, poznawcze lub ruchowe.
W ich przypadku działania edukacyjne koncentrują się przede wszystkim na:
-
budowaniu relacji,
-
rozwijaniu komunikacji (np. AAC),
-
stymulacji sensorycznej,
-
wzmacnianiu podstawowych reakcji na bodźce.
Najważniejszym celem jest rozwijanie możliwości komunikowania się i uczestnictwa w otoczeniu społecznym.
Jak model poziomów wsparcia będzie wykorzystywany w szkole
Trójstopniowy model wsparcia ma przede wszystkim pomóc nauczycielom planować pracę z uczniem.
Zgodnie z zapisami podstawy programowej model ten pozwala:
-
określić rzeczywisty poziom funkcjonowania ucznia,
-
dobrać odpowiednie metody pracy,
-
zaplanować działania edukacyjne i terapeutyczne,
-
dopasować zakres pomocy nauczyciela i specjalistów.
Zastosowanie modelu w IPET
Model poziomu wsparcia będzie szczególnie ważny podczas opracowywania indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET).
W dokumencie wskazano, że określenie poziomu wsparcia umożliwia:
-
formułowanie celów krótko- i długoterminowych,
-
dobór metod i strategii dydaktycznych,
-
określenie form komunikacji,
-
zaplanowanie pomocy nauczyciela wspomagającego lub asystenta.
Przy planowaniu pracy należy także uwzględniać:
-
aktualny poziom funkcjonowania ucznia,
-
tempo rozwoju,
-
kompetencje komunikacyjne,
-
zainteresowania i mocne strony dziecka,
-
bariery utrudniające funkcjonowanie.
Co to oznacza w codziennej pracy nauczyciela
W praktyce trójstopniowy model wsparcia oznacza, że nauczyciel powinien:
-
obserwować poziom samodzielności ucznia,
-
różnicować zadania w obrębie tej samej klasy,
-
elastycznie dostosowywać metody pracy,
-
planować działania razem ze specjalistami i rodziną ucznia.
Podstawa programowa podkreśla również, że:
-
edukacja powinna mieć charakter całościowy i sytuacyjny,
-
warto stosować nauczanie oparte na doświadczeniu,
-
zajęcia należy dostosowywać do aktualnego stanu emocjonalnego i zainteresowań ucznia.
Najważniejsza zmiana w podejściu do edukacji
Trójstopniowy model wsparcia pokazuje wyraźnie zmianę filozofii edukacji specjalnej.
Najważniejsze staje się nie to, jaką wiedzę uczeń opanował, ale:
-
jak funkcjonuje w codziennym życiu,
-
ile potrafi zrobić samodzielnie,
-
jak komunikuje się z innymi,
-
czy potrafi uczestniczyć w życiu społecznym.
Dlatego w nowej podstawie programowej edukacja uczniów z niepełnosprawnością intelektualną ma być przede wszystkim praktyczna, funkcjonalna i maksymalnie dostosowana do możliwości każdego ucznia.
Polecamy nasze szkolenie plus kompleksowe materiały dotyczące oceny funkcjonalnej i opinii o funkcjonowaniu ucznia
Szkolenie oraz materiały do pracy z uczniem ze spektrum autyzmu znajdziesz TUTAJ

KALENDARZ AKTYWNOŚCI NAUCZYCIELA POCZĄTKUJĄCEGO KUPISZ TUTAJ
Jeśli potrzebujesz wsparcia w przygotowaniu opisu i analizy na 4 strony, to skorzystaj z naszych materiałów.
Przykładowy opis i analizę na 4 strony do edycji kupisz tutaj
Jeśli chcesz poznać podstawie aplikacje z wykorzystaniem AI, skorzystaj z naszego szkolenia oraz materiałów. KUPISZ JE TUTAJ
Pytania na rozmowę kwalifikacyjną na stopień nauczyciela współorganizującego na stopień nauczyciela dyplomowanego TUTAJ
%20(1).jpg)

.png)

.png)




.png)
.png)








.png)
.jpg)









Brak komentarzy:
Prześlij komentarz