Dwóch uczniów w spektrum autyzmu siedzi w tej samej klasie. Pierwszy samodzielnie pracuje z tekstem, ale trudno mu rozpocząć zadanie, gdy polecenie jest nieprecyzyjne. Drugi potrzebuje wsparcia w czytaniu, za to dobrze rozumie instrukcję pokazaną na konkretnym przykładzie. Czy obaj powinni mieć takie same dostosowania?
Dostosowanie wymagań edukacyjnych zaczyna się od pytania: co utrudnia temu uczniowi uczenie się i pokazanie tego, co już potrafi?
Jak rozpocząć omawianie lektury, żeby uczniowie od pierwszych minut mogli obserwować, dzielić się pomysłami i zadawać pytania? Zamiast od razu przedstawiać informacje o ,,Akademii pana Kleksa", możemy zacząć od ilustracji i trzech kroków: „Widzę — myślę — zastanawiam się”.
Na ostatnie jesienne lekcje przygotowałyśmy dwie karty pracy do ćwiczenia osobowych i nieosobowych form czasownika. Zamiast przepisywać wyrazy do tabeli, uczniowie rozpoznają formę czasownika, odszukują wskazane pole na kratownicy i kolorują je zgodnie z legendą. Z kolejnych pól powstaje jesienny obrazek.
W każdej szkole uczą się dzieci i młodzież wymagające szczególnego wsparcia wynikającego z niepełnosprawności, niedostosowania społecznego lub zagrożenia niedostosowaniem społecznym. Podstawą organizacji tego wsparcia jest orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Sam dokument jednak nie wystarczy. Aby pomoc była dobrze zaplanowana, realizowana i monitorowana, szkoła prowadzi teczkę ucznia z orzeczeniem.